Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/12692 K.2019/6574

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, önceki malik ile davalı arasında 01/06/2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, kira bedelinin emsallere göre düşük kaldığını belirterek 01/06/2015 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin 3.797TL olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davaya konu taşınmazın aylık kira bedelinin 01/06/2015 tarihinden itibaren net 3.469,05TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere özellikle delillerin takdirinde isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalının, vekalet ücreti ve yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davalı tarafından ödenen kira bedelinin, Mahkemece hükmedilen kira bedeli ile aynı veya daha fazla olması halinde, davalının, dava açılmasına sebebiyet vermediğinden yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden sorumlu olmadığının kabulü gerekir. Somut olayda, davalının, kira bedelinin tespiti istenilen dönemde hüküm altına alınan kira bedelini ödediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, dava açılmasına sebebiyet vermediğinden yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden davalı aleyhine hüküm kurulamaz. Bu husus gözetilmeden, davalı aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 . maddesi hükmü gereğidir.