Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/13347 K.2018/10728

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; taraflar arasında 07.01.2012 tarihli, beş yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu ancak ilgili belediyeden işletme ruhsatı alamadıklarını, bu konuda davacı kiracının bir kusuru bulunmadığını, taraflar arasında imzalanan belgeye göre kiralanan yer ile ilgili bir sorun yaşanması halinde davacının yaptığı bütün masraflardan davalının sorumlu olacağını belirterek 133.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalı;

davacının alkol ruhsatı alamadığından işyerini faaliyete geçiremediğini, davacının ruhsat alamamasında kendisinin bir kusurunun bulunmadığını, davacının eşyalarının iş yerinde aynen durduğunu, bu eşyaları teslim etmeye hazır olduğunu, ancak davacının almadığını, taşınmaza yapılan masrafların talep edilen kadar olmadığı gibi davacı tarafından sunulan tarihsiz belgenin bu masrafları ispat için yeterli olmadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.Mahkemece; davaya konu belgede yazılı olmayan üç adet buzdolabı karşılığı 12.000 TL düşülerek,

kalan 121.000 TL yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 11.05.2015 gün ve 2014/8547 E- 2015/4728 K. sayılı kararı ile; "...Taraflar arasında, 07.01.2012 tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Dosya içerisinde bulunan ilgili belediyenin cevabi yazısına göre iş yerine ait başka bir kişi adına iş yeri açma, çalıştırma ve kira sözleşmesi bulunduğundan davacı kiracıya ruhsat verilebilmesi için ya mevcut ruhsatın sahibi tarafından iptali ya da mahkeme tarafından alınmış tahliye kararı gerektiğinin bildirildiği ayrıca kiralananın içkili yerler bölgesinden 09.01.2013 tarihli meclis kararınca çıkartıldığının bildirildiği anlaşılmaktadır.

Yine taraflar arasında düzenlenmiş olan tarihsiz belgeye göre davalı kiraya verenin kendisi tarafından bir sorun olursa davacı

kiracının tüm zarar ve ziyanını ödeyeceği belirtilmiş ise de taraflar arasında düzenlenmiş olan belgede liste halinde yazılı masrafların bir kısmı menkul mallara, bir kısmı ise mütemmim cüz niteliğinde olmayan sökülüp götürülebilen mallara ilişkin olup davacı kiracının bundan dolayı bir zarar ve ziyanı olduğuna dair dosya içerisinde bir delil bulunmadığı gibi davalı kiraya veren bu tür malları aynen iade etmeyi kabul etmiştir.

O halde taraflar arasında düzenlenmiş belgedir başlıklı düzenlemede yazılı taşınır mallarla, sökülüp götürülebilen malların aynen iadesine bunun mümkün olmaması halinde bedelinin tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir..." gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonrasında davanın kısmen kabulüne, 105.470 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2) Mahkemece, her ne kadar bozmaya uyma kararı verilmiş ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

6100 sayılı HMK'nun 26/1. maddesine göre "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." Somut olayda, davacı vekilinin 17.11.2016 tarihli dilekçesi ile taşınması mümkün olmayan faydalı masrafların 83.000 TL olduğu, daha önceki kararla reddedilen ve davacı tarafından temyiz edilmediği için kesinleşen 2 adet buzdolabı bedeli olan 8.000 TL ile birlikte 18.470 TL'nin kendilerine teslim edilmeyen eşya bedeli olduğunu belirterek talebini açıklamış olmasına rağmen, mahkemece verilen hükümde talep aşılarak 105.470 TL'nin davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

Bu nedenlerle bilirkişilerden ek rapor alınarak sözleşmede belirtilen ve fakat davacıya teslim edilemeyen taşınır kalemlerinin imalat tarihi itibariyle yıpranma payı düşülmüş bedellerinin belirlenerek ve davacının talebi de dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.