Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/13872 K.2018/4917

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalının 01.01.2000 başlangıç tarihli kira sözleşmesine istinaden kiracısı olduğunu, başkasının evinde oturmakta olduğunu ve konut ihtiyacı bulunduğunu belirterek kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmişlerdir.Davalı, aynı konuya ilişkin hakkında açılmış dava bulunduğunu ve halen derdest olduğunu, davacının bu davayı açmada hukuki menfaatinin bulunmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; derdestlik nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından yargılama giderlerine hasren temyiz edilmiştir.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 24.04.1995 gün ve 21/9 sayılı kararında ve 6100 sayılı HMK 326.maddesi uyarınca "Yargılama giderleri, kural olarak davada haksız çıkan ve aleyhine hüküm verilen tarafa yükletilir." Davada haksız çıkan tarafa yükletilecek olan yargılama harç ve giderleri hem davayı kazanan tarafın daha önce peşin ödediği, hem de (karar ve ilam harcı ve Devlet Hazinesi tarafından peşin olarak ödenen giderleri gibi) devlete ödenmesi gereken harçlar ve giderlerdir.

Davayı kazanan taraf davasını bir vekil vasıtası ile takip etmiş ise, haksız çıkan (davayı kaybeden) taraf yargılama gideri olarak vekalet ücretine de mahkum edilir. (HMK 323/1-ğ)HMK’nun 323./1-ç Maddesinde yargılama giderlerinin kapsamı belirtilmiş olup ‘Geçici hukuki koruma tedbirleri ve protesto, ihbar, ihtarname ve vekâletname düzenlenmesine ilişkin giderlerin…” yargılama giderleri içerisinde olduğu kabul edilmiştir.

O halde Mahkemece; dava lehine sonuçlanan davalı yararına yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, sehven yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; kararın düzeltilerek onanması HUMK .436/2 maddesi gereğidir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hüküm fıkrasına ‘Davalı tarafından yapılan 4 adet tebligat gideri toplamı 44-TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,