Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/1490 K.2017/1430

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın .kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde .davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; davalının ...Cd. No:319/C ...adresindeki müvekkilinin de hissedar olduğu iş hanında 01.12.2011 tarihinden itibaren kiracı olarak oturduğunu, davaya konu taşınmaza ilişkin kira sözleşmesinin iş hanının diğer maliklerinin müvekkiline verdiği vekaletname mucibince davalı ile müvekkili arasında imzalandığını, yapılan kira sözleşmesine göre 01.12.2011 tarihinden itibaren 1 yıllık kira bedelinin 1250.TL olarak belirlendiğini, akabinde ...3.

Noterliğinin 31.10.2014 tarih ve 12052 yevmiye nolu ihtarnamesi ile işyerini tahliye etmesi, kira sözleşmesinin yenilenmeyeceği, şayet işyerini tahliye etmezse kira alacağının 3500.TL olacağının bildirildiğini, kiraya konu taşınmazın şehrin tam merkezinde bulunmakla birlikte ciddi gelir elde etmesi gereken bir işyeri olduğunu, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 01/12/2015 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin 3500.TL olarak tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalının eski kiracı olması da dikkate alınarak hakkaniyete uygun indirim yapılmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile dava konusu yere ait aylık kira bedelinin 01.12.2015 tarihinden itibaren brüt 1.690,00-TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.12.2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede aylık kira parası net 1.250,00-TL olarak belirlenmiş, sözleşmenin özel maddelerinde kira artış oranının TEFE-ÜFE ortalaması oranında olacağı kararlaştırılmıştır. Sözleşmede artış şartı bulunduğundan dava 23.12.2014 tarihinde süresinde açılmıştır.

Davanın 6098 Sayılı kanunun yürürlüğe girdiği 01.07.2012 tarihinden sonra açıldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle 6101 sayılı Tütk Borçlar kanununu uygulama şekli hakkındaki kanunun 1 maddesine göre kira bedelinin belirlenmesinde TBK hükümlerinin uygulanması gerekir. Kira bedelinin tespiti TBK 344 maddesinde düzenlenmiştir.

Bu maddenin 3 fıkrasına göre kira bedelinin hak ve nasafet kuralına göre belirlenebilmesi için 4+1 kuralının uygulanması gerekir, ilk yıl sözleşme hükümleri, uzayan 4 yılda TBK 344/1 maddesine göre ÜFE oranını geçmemek üzere endeks uygulanmalı, 5 yıldan sonra yanı 6 yıl için ise TBK 344/3 maddesine göre hak ve nesafet kuralına göre kira bedeli belirlenmelidir. Somut olayda ilk kira sözleşmesi başlangıç tarihinden dava tarihine kadar 5 yıllık (4+1) süre geçmemiştir.

Bu durumda kira bedelinin TBK 344/1 maddesinde yazılı hükümlere yani endekse göre belirlenmesi gerekirken dava tarihinde yürürlükte olan TBK 344 maddesi nazara alınmadan hak ve nasafete göre kira bedelinin tespit edilmesi, belirlenen kira bedelinde de hakkaniyet indirimi yapılması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.