Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/1525 K.2017/1288

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin, davalının kiracı olduğu taşınmazı 13/02/2013 tarihde satın aldığını, önceki malik ile yapılan 15/08/2011 tarihli sözleşmede aylık kira bedeli net 1.300 TL olup halen net 1.793,75 TL ödediğini belirterek 15/08/2013 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin 1.206,25 TL artırılarak brüt 3.000 TL olarak tespitini talep etmiştir.

Davalı vekili, kira sözleşmesindeki artış şartına göre dava konusu dönemde aylık 1.573 TL kira bedeli ödendiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile taşınmazın 15/08/2013 tarihinden itibaren aylık kirasının brüt 1.887,60 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, halen ödenen kira bedelinin net 1.793,75 TL olduğunu beyan etmiş, davalı ise dava konusu dönem için ödenen kira bedelinin 1.573 TL olduğunu ifade etmiştir.

Mahkemece, dava konusu kira döneminde ödenen aylık kira bedelinin, banka kayıtları getirtilerek ve tarafların delilleri toplanarak belirlenmesi ve davalı kiracının ödediği miktardan az olmamak üzere kira bedelinin tespitine karar verilmesi gerekirken sözleşmedeki artış şartına göre belirlenen aylık net 1.573 TL kira bedeline göre hatalı olarak tespit edilen brüt 1.887,60 TL kira bedeline hükmedilmesi doğru değildir.

Ayrıca, hükmedilen kira bedelinin davalı tarafından ödenen kira miktarı ile aynı olması halinde dava açılmasına sebebiyet vermediğinden yargılama giderleri ve vekâlet ücreti yönünden davalı aleyhine hüküm kurulamaz. Mahkemece bu hususlar nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.