Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/1615 K.2017/2442

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili ; 01.04.2011 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli sözleşme ile kiracı olan davalının 23,728 TL olarak ödediği aylık kira bedelinin 01.04.2013 tarihinden itibaren 30.000 TL. olarak tespitini talep etmiştir. Davalı vekili talep edilen bedelin fahiş olduğunu ve davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde, aylık kira bedelinin 01.04.2013 tarihinden itibaren 27.800 TL. olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki kira ilişkisi, 01.04.2011 başlangıç tarihli kira sözleşmesine dayanmakta olup, tespiti istenilen dönem 01.04.2013 tarihinden itibaren başlayan döneme ilişkindir.Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre,akdin kurulduğu tarihten itibaren ilk 3 yıl endeks dönemi olup,bu 3 yılın sonunda ise kira tespiti hak ve nesafet kurallarına göre yapılacaktır.

Olayımıza gelince; davacı tarafından ikinci artış yılı olan 01.04.2013 tarihinden itibaren kira bedelinin tespiti istendiğine göre, mahkemece yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilmek suretiyle tespiti talep edilen dönemin endeks dönemi olduğu kabul edilerek, bir önceki yıl ödenen kira bedelinin ÜFE endeksi oranında arttırılarak davalı tarafından en son ödenen bedelden az olmamak üzere kira bedelinin tespiti gerekirken yazılı gerekçe ile hak ve nesafete göre kira bedelinin tespiti doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.