Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/16502 K.2018/5173

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 15.05.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av.... geldi. Karşı davacı vekili Av... geldi. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, dava dışı kiraya veren ile düzenlenen 22/02/1999 tarihinde 99 yıllık kira sözleşmesi lie dava konusu taşınmazın kiralandığını, kira bedelinin peşin ödendiğini, davalının, taşınmazı satın aldıktan sonra gerçekleştirdiği haksız eylemler nedeniyle kira sözleşmesinin feshedildiğini belirterek peşin olarak ödenen kira bedelinin kullanılmayan süreye denk gelen tutarının iadesi için şimdilik 10.000,00 TL’nin ve sözleşmenin süresinden önce feshedilmek zorunda kalınması nedeniyle TBK’nın 126. maddesi gereğince ileriye dönük olarak hesaplanacak tazminata karşılık şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın 09.04.2015 fesih tarihinden itibaren

işleyecek avans faizi ile ayrıca 4.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile iadesi talep edilen kira bedeline ilişkin talebini 656.749 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile 656.749,00 TL kira bedelinin fesih tarihi olan 09/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davacının talebinin, sözleşmenin feshi nedeniyle peşin ödenen kira bedelinin iadesi istemine ilişkin olduğu, bu halde iade edilecek kira bedelinin denkleştirici adelet ilkesine gereğince hesap edilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığının anlaşılmasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 10/4. maddesi gereğince; manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedilir.

Davacının maddi ve manevi tazminat talebi reddedildiğine göre yargılamada kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına manevi tazminat yönünden ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir.Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddine,

ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün 8. bendinden sonra gelmek üzere “Manevi tazminat yönünden davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre hesaplanan 990,00 TL maktu vekalet ücretinin davacı taraftan alınarak davalı tarafa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün bu suretle düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine,