Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/16658 K.2017/17273

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı ,davalı ile aralarında düzenlenen 01/08/2004 başlangıç tarihli kira sözleşmesi gereğince, davalının kiracı olarak bulunduğunu ancak davalı tarafından , kira sözleşmesinde hükme bağlanan kira artış şartına uyulmayarak kira başlangıç dönemlerinde keyfi artışlar yapıldığını bu sebeple fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000 TL kira alacağının muaccel olduğu tarihten itibaren işlemiş ve işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı,zamanaşımı def'inde bulunmuş,tarafların üzerinde anlaştığı bedelinin ödendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının kira bedelinin tespitine ilişkin herhangi bir dava açmadığı ve ödenen kira bedellerini itirazsız teslim aldığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 01/08/2004 başlangıç tarihli 1 yıl süreli aylık 850 TL bedelli kira sözleşmesi hususunda anlaşmazlık bulunmamaktadır.

Davacı kiraya veren, 20/04/2015 tarihinde açtığı işbu dava ile sözleşmede yer alan artış şartı uyarınca ödenmesi gereken ancak ödenmeyen kira farkı alacağının tahsilini talep etmiştir.Sözleşmenin Hususi Şartlar 5. maddesinde öngörülen kira sözleşmesinin yenilenmesi halinde kira bedelinin her yıl %30 oranında arttırılacağına ilişkin düzenleme,davalı kiracının tacir olduğu nazara alındığında,geçerli olup tarafları bağlar.Mahkemece,

davalının ileri sürdüğü zamanaşımı def'i hakkında da bir karar verilmesi ve artış şartının geçerli olduğu gözetilmek suretiyle konusunda uzman bilirkişi raporu aldırılarak sonucuna göre belirlenecek kira farkının tahsiline hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.