Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/16844 K.2017/18058

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ... şirketinin, 06/2011-07/2012 fatura dönemleri arasında düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp-kaçak bedeli adı altında yersiz ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı 13.109,65 TL kayıp kaçak bedelinin işleyecek banka reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; tarifelerin uygulanmasının lisans sahibi şirketler tarafından yasal zorunluluk olduğu, şirketlerin tarifeyi değiştiremeyeceği ve düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli tahsil etmeme durumunun bulunmadığı tarifelere uyma yükümlülüklerinin bulunduğu ve bu nedenle kayıp kaçak bedelinin perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer aldığı, söz konusu kayıp kaçak bedelini ... belirlediği, bu konuda alınan kurul kararının tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş olup;

kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2015/5323 Esas - 2016/5094 Karar sayılı kararı ile "... Somut olayda, taraflar arasındaki abonelik sözleşmesinin, tacir olan davacı şirketin ticari faaliyetleri için elektrik tedarik etmek üzere aktedildiği anlaşıldığından, davacı tüketici tanımına uymadığı gibi olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin de uygulanması mümkün değildir. Bu duruma göre, uyuşmazlığın çözümü ticaret mahkemelerinin görevi içerisindedir.

Hal böyle olunca, yargılamanın genel hükümlere göre Ticaret Mahkemesi sıfatı ile yapılması gerekirken, Tüketici Mahkemesi sıfatıyla işin esası hakkında yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, doğru görülmediği..."belirtilerek kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde; davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı tarafın sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava açıldıktan sonra hasıl olan yasa değişikliği nedeniyle, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.