Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/17018 K.2018/1009

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar; davalı ile, davacı ...'un kiracı davacı ...'un kefil olduğu 01.07.2010 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmenin sona erme tarihinden 1 ay önce taşınmazın tahliye edileceğini sözlü olarak bildirerek taşınmazı 06.02.2012 tarihinde tahliye ettiklerini, haklarında 01.12.2011-01.07.2012 tarihleri arasındaki 7 aylık kira parasının tahsili amacıyla takip başlatıldığını, kiralanan 06.02.2012 tarihinde tahliye edilmesi ve 24.02.2012 tarihinde dava dışı ...isimli yeni bir kiracıya kiralanması nedeniyle kira borçlarının bulunmadığını belirterek borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı; kira sözleşmesinin 11. maddesinde, sözleşme sona ermeden 1 ay önce taraflar yazılı olarak bildirimde bulunacağının kararlaştırıldığını, davacının 1 ay önceden bildirimde bulunmadığı için sözleşmenin yenilendiğini, davacının dönem sonuna kadar olan kiradan sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 06.12.2011 tarihinde Aralık ayı kira bedelinin ödendiği ve taşınmazın 27.02.2012 tarihinde yeniden kiralandığı kabul edilerek ödenmeyen 2012 Yılı Ocak ayı kira bedeli 850 TL ödenmediği ve 880 TL yönünden davacıların borçlu olduğu gerekçesi ile fazlaya ilişkin miktar nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve davalı ...'un TBK'nun 583. (818 Sayılı BK’nun 484. maddesi) hükmü gereğince, kiracının kefili sıfatıyla sözleşmeyi imzalayan kişi; sözleşmede gösterilen kira süresi boyunca kefil sıfatıyla kiraya verene karşı sorumlu olacağı, uzayan dönem kira borçlarından sorumlu olamayacağına göre, davalının davacı kefil ...'a yönelik tüm, davacı ...'a yönelik olarak kurulan hükme ilişkin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin davacı ...'a yönelik, taşınmazın yeniden kiraya verildiği tarihe kadar olan kira bedellerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Türk Borçlar Kanununun 325. maddesi hükmüne göre kiracı, sözleşme süresine veya fesih dönemine uymaksızın kiralananı geri verdiği takdirde, kira sözleşmesinden doğan borçları kiralananın benzer koşullarla kiraya verilebileceği makul bir süre için devam eder.

Davacı ... ile davalı arasında imzalanan 01.07.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Davalı kiraya veren 15.02.2012 tarihinde başlattığı icra takibi ile ödenmeyen 2011/Aralık ve 2012/Ocak ile 2012/Haziran ayları arası 7 aylık toplam 5.950 TL kira alacağının tahsilini istemiştir.

Davacı kiracı tarafından, en son 06.12.2011 tarihinde 2011 Yılı Aralık ayı kira bedelinin ödendiği, talep edilen diğer aylar kira bedellerinin ödenmediği ve davaya konu kiralananın, 06.02.2012 tarihinde tahliye edildiği ve 27.02.2012 tarihinde yeniden kiraya verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemenin kabulü de bu şekildedir. Bu durumda davacının taşınmazın yeniden kiraya verildiği tarih olarak kabul edilen 27.02.2012 tarihine kadar olan kira bedellerinden sorumlu olacağı, bakiye alacaktan sorumlu olmayacağı gözetilerek buna göre sorumlu olmadığı alacak miktarı hesaplanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davacıların sadece 2012 Yılı Ocak ayı kira bedellinden sorumlu olduklarına karar verilmesi doğru değildir.