Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/1856 K.2017/4980

Taraflar arasındaki itirazın iptali-tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında 1994 tarihinde yazılı olarak 312/A kapı numaralı dükkanla başlayan, daha sonra sözlü olarak üç dükkan ve bir konutun daha kiralanması hususunda sözleşme yaptıklarını, davaya konu kiralanan taşınmazda ve davalı kiracı tarafından ödenmeyen kira bedellerinin Horozköy tapusuna kayıtlı ....

1 nolu binanın 1. kat, batı dairesi aylık 220 TL'den Nisan 2008 yılından takip tarihi olan Nisan 2013 yılına kadar 13.200 TL, aynı binanın zemin katında bulunan 312 nolu doğu köşesi dükkân aylık 250 TL'den Aralık 2008 yılından takip tarihi olan Nisan 2013 yılına kadar 12.750 TL, aynı binanın 312/B nolu dükkanın aylık 120 TL'den Nisan 2008 yılından takip tarihi olan Nisan 2013 yılına kadar 7.200 TL, aynı binanın 312/C nolu dükkanın aylık 300 TL'sını Nisan 2008 yılından takip tarihi olan Nisan 2013 yılına kadar 18.000 TL,

aynı binanın 312/D nolu dükkanın aylık 100 TL sından Nisan 2008 yılından takip tarihi olan Nisan 2013 yılına kadar 6.000 TL olup, davalıdan toplamda 57.150 TL kira alacağı olduğunu belirterek ödenmeyen kira bedelleri ile ilgili olarak başlatılan takibe davalının haksız itirazının iptali ile taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, taşınmazın 59/195 hissesini 21.02.2008 tarihinde davalı tarafından satın alındığını, paydaş olma tarihinden itibaren kira sözleşmesinin sona erdiğini, arsa üzerinde altı dükkan ve iki daire bulunduğunu, bunlardan bir dükkan ve bir konutun davalı tarafından kullanıldığını, 2008 yılından bu yana davalının kimse ile arasında kira ilişkisi bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kira ilişkisi 2008 yılından sonra kesin delille ispatlanamadığından, davalının satın aldığı paya göre taşınmazı kullandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre, davacının aşağıda (2) ve (3) numaralı bentler dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Davacı ile davalı arasında 312/A ile belirtilen taşınmaza ilişkin 01.07.1994 başlangıç tarihli, 18 ay süreli yazılı kira sözleşmesi olduğu hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Yapılan keşif sonucu alınan 12.09.2014 tarihli fen bilirkişi raporunda "davalının 1/A kapı nolu dükkanı market olarak işlettiği, kapı girişi 5958 sokakta olan 1 kapı nolu mesken olarak kullanılan zemin üstü 1. Katta oturduğu, 1/C kapı nolu berber olarak kullanılan dükkan....

1/A kapı nolu tütün satış yeri olarak kullanılan dükkanı, 1/D kapı nolu oto yıkamacı olarak kullanılan dükkanı ve kapı girişi 5958 sokakta olan 1 kapı nolu mesken olarak kullanılan zeminüstü 1. ... oturduğu" belirtilmiştir. Dosyadaki tapu kaydına göre davacının taşınmazda 136/195 pay sahibi olduğu, davalının taşınmazda pay satın almasından önce davacı ile aralarında yazılı kira sözleşmesi bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacı payını davalıya devretmemiş olduğundan taraflar arasındaki kira sözleşmesi devam etmekte olup davacının bu kira sözleşmesine ve tapuda paydaş olması nedeniyle tapu maliki olarak kira sözleşmesine konu yer ile ilgili bölünebilir haklardan olan kira bedelinden payına düşen kısmını istemesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

Mahkemece kira alacağına yönelik olarak inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde alacak isteminin reddine karar verilmesi doğru değildir.

3)Davacının diğer bağımsız bölümlerle ilgili kira bedeli talebine gelince; dosyadaki belgelerden ve tanık beyanlarından, davaya konu bağımsız bölümlerin 3. kişiler tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır. O halde Mahkemece yapılacak iş; 3. kişilerin kira sözleşmelerini kiminle yaptıkları araştırılarak, bu kullanımlarının davalının muvafakatinden kaynaklandığının ve kira bedellerinin davalı tarafından alındığının anlaşılması halinde, iş bu bağımsız bölümlere ilişkin olarak da davacının malik sıfatı ile payı oranında alacak talebinde bulunabileceği gözetilerek karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.