Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/2059 K.2017/6435

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın görevsizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; Taraflar arasında 01/09/2011 tarihinde sözlü kira sözleşmesi düzenlendiğini, bu sözleşme gereğince davalı ve annesinin davacıya ait taşınmazda oturmaya başladığını ancak davalının kira bedellerini ödemediğini, kira bedellerinin tahsili için Malatya 8. İcra Müdürlüğünün 2014/3134 esas sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itirazında taraflar arasında kira ilişkisinin olmadığını, kira borcunun bulunmadığını belirterek ve kira kontratına itiraz ederek takibi durdurduğunu, 01/03/2013 -02/02/2014 tarihleri arasında aylık 400 TL üzerinden 12 aylık kira bedelinin ödenmemesi nedeniyle 4.800 TL alacağın oluştuğunu belirterek itirazının iptali ile takibin devamına ve davalının taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazda kiracı olmadığını malik sıfatıyla oturmakta olduğunu, taşınmazın kooperatiften aidatları ödenmek suretiyle satın alındığını, taraflar arasında ne yazılı ne de sözlü herhangi bir kira sözleşmesinin bulunmadığını belirterek yersiz açılan davanın reddi ile davacının kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini savunmuştur.

Mahkemece, herhangi bir kiracılık ilişkisi tespit edilemediğinden, mahkemenin görevsizliğine Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK’nun 190.maddesi uyarınca ispat yükü, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Somut olayda davacı kira ilişkisinin varlığından hareketle tahliye ve alacak isteminde bulunmuş olup bu açıdan kira ilişkisinin varlığını ispat külfeti davacıya aittir. HMK’nun 189/3.maddesi uyarınca kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususlar başka delillerle ispat olunamaz. Aynı yasanın 200.maddesine göre bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin yapıldıkları zamanki miktar ve değeri 2.500 Türk Lirasını geçtiği takdirde senetle ispat olunması gerekir.

TBK.nun 310. maddesi hükmüne göre kiralananın mülkiyetinin kiralayan malik tarafından üçüncü kişiye devri ile birlikte, kiralayan ve kiracı arasındaki kira sözleşmesi tüm hak ve borçları ile birlikte yasa gereği kendiliğinden yeni malike geçer. TBK. nun 310. maddesi gereğince yeni malik önceki malikle yapılan kira sözleşmesinin tarafı olacağından davalının, kiralanan da kiracı olarak bulunduğunu ispat etmekle yükümlüdür. Davacı yeni malik, kira ilişkisini ispat edemediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru değildir. Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.