Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/2316 K.2017/13330

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; davalının halen aylık brüt 218 TL kira bedeli ödediğini, emsallere göre kira parasının düşük kaldığını belirterek 1.1.2015 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin 1.200 TL olarak tespitini istemiştir. Davalı, talebin fazla olduğunu, 1/8 hisse ile malik olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda kira bedelinin aylık brüt 500 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Y.İ.B.K. ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre “hak ve nesafet” ilkesi uyarınca kira parasının tespitine karar verilirken öncelikle tarafların tüm delilleri varsa emsal kira sözleşmeleri aslı veya onaylı örnekleri dosyaya alınmalı, bilirkişi marifetiyle kiralanan taşınmaz ve taraf emsalleri tek tek görülüp incelenmeli, böylece elde edilen veriler somutlaştırılarak,

dava konusu yer ile ayrı ayrı (konumu, çevresi, niteliği, kullanım şekli, kira başlangıç tarihi, kira süreleri vb.) kira parasına etki eden tüm nitelikleri karşılaştırılmalı, emsal kira bedellerinin niçin uygun emsal olup olmadığı somut gerekçelerle açıklanmalı, dava konusu taşınmazın yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parası belirlenmeli, hakimce bu kira parası dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafete; özellikle tarafların kira sözleşmesinden bekledikleri amaçlarına uygun makul bir kira parasına hükmedilmelidir.

Taraflar arasında sözlü kira sözleşmesinin varlığı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı davalının 10 yıldır kiracı olduğunu savunmuş, davalı buna itiraz etmemiştir. Taraflar arasında daha önceden kira bedelinin tespiti davası açıldığı da ileri sürülmemiştir. Davacı tarafından tespiti talep edilen 01.01.2015 dönemi hak ve nesafet dönemi olup mahkemece hak ve nesafete göre belirleme yapılmasında isabetsizlik olmamakla birlikte, hükme esas alınan bilirkişi raporu denetime elverişli olmayıp hüküm kurmaya da yeterli görülmemiştir.

Mahkemece, taraf emsalleri değerlendirilerek gerekirse resen emsal araştırması yapılmak suretiyle, hüküm kurmaya yeterli ve denetime elverişli bir şekilde bilirkişi raporu alınarak, taşınmazın boş olarak yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği brüt kira bedeli belirlenip bu bedelden davalının eski kiracı olduğu gözetilerek hakkaniyete uygun bir miktarda indirim yapıldıktan sonra kira bedelinin brüt olarak tespiti gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna göre komşu dükkan kira bedeli esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Ayrıca davalı kiracı taşınmazın 1/8 hisse oranında malik olmakla birlikte, Mahkemece davalının tapudaki hissesi gözetilmeden kira bedelinin belirlenmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.