Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/2589 K.2017/5288

Taraflar arasındaki itirazın iptali ve temerrüt nedeni ile tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın feragat nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekilinin, 30.01.2015 tarihli tarafların imzaladıkları protokol gereğince davadan feragat etmesi sebebiyle mahkemece feragat nedeniyle davanın reddine, peşin alınan harcın mahsubu ile 2.390.81.-TL karar harcının davacıdan alınarak hazineye irad kaydına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından karar ve ilam harcına hasren temyiz edilmiştir.

Davanın reddi halinde hüküm altına alınması gerekli harç, maktu harç olup feragat nedeniyle davanın reddi halinde de bu kural geçerlidir. 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 22. maddesinde, "davadan feragat veya davayı kabul veya sulh, yargılamanın ilk celsesinde vuku bulursa, karar ve ilam harcının üçte biri, daha sonra olursa üçte ikisi alınır" hükmü öngörülmüştür.

Bundan maksadın dava, feragat nedeni ile sonuçlanarak reddedilmiş ise; alınacak harcın, maktu harcın üçte biri veya üçte ikisi olduğu hususu, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 7.11.1980 tarih ve 80/11-2516 esas 2338 karar ve 25.1.1984 tarih ve 81/4-57 esas -29 karar sayılı içtihatlarında açıkça belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece, davadan feragatin ilk celseden sonra vuku bulduğu nazara alınarak, alınması gerekli maktu red harcının üçte ikisine hükmetmek gerekirken, yazılı şekilde harç tayin ve tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

Ancak bu yanlışlığın giderilmesi için yeniden yargılama yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasının harca ilişkin 2. bendindeki" Peşin harcın mahsubu ile 2.390,81 TL karar harcının davacıdan alınarak hazineye irat kaydına" ibarelerinin çıkartılarak yerine " alınması gereken 18,46 TL harcın başlangıçta peşin