Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/264 K.2017/1719

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 21/02/2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen 30/10/2004 başlangıç tarihli, on yıl süreli kira sözleşmesi ile davalıya ait beş adet daire ile iki adet dükkanın kiralandığını, ayrıca sözleşmeye konu olmayan iki adet dairenin de davalıdan kiralanarak taşınmazın öğrenci yurdu olarak kullanıldığını, kiralananın amacına uygun kullanılabilmesi için pek çok harcamada bulunulduğunu, ...

2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/159 D.İş sayılı dosyasıyla eşya ve inşaat harcamalarının tespit edildiğini, davalının, sözleşmeye konu olmayan iki adet daireyi kapsayacak yeni kira sözleşmesi yapmayı kabul etmemesi nedeniyle ...

İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından öğrenci yurdunun kapatıldığını, bu nedenle müvekkilinin 16/09/2008 tarihli ihtarname ile kira sözleşmesini tek taraflı feshettiğini belirterek, davacının 10 yıllığına kiraladığı yurt işletmeciliğine, 4. yılda son verilmesinden dolayı yaptığı masrafların ve yurt için gerekli olan eşyalar (yatak, yorgan, yastık, battaniye, bilgisayar, her türlü mutfak malzemesi,

mobilya, telefon, bilgisayar, spor aletleri vb.) ve yurt için yapılan inşaat harcamaları nedeniyle fazlaya dair hakları saklı tutularak şimdilik 4.000 TL maddi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 15/11/2012 tarihli ıslah dilekçesi ile 330.665 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 25/12/2012 tarihli ilk kararda, 316.642,30 TL tazminatın 4.000,00 TL kısmının dava tarihi olan 19.01.2009 tarihinden, 312.642,30 TL kısmının ıslah tarihi olan 15.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş,

davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 15/01/2014 tarihli ilamı ile sözleşmenin kiracı tarafından haklı nedenle feshedilmiş olması nedeniyle gerek inşaat imalatları nedeniyle yapılan masrafların gerekse kiracı tarafından kira sözleşmesine güvenilerek kiralananda yapılacak işin gereği yapılan harcamaların (yargılama sürecinde ''demirbaşlar ''diye tabir edilen yatak, yorgan, masa, sandalye vs. menkul eşyaların) kiracının uğradığı zarar kapsamında değerlendirilerek davalı kiraya verenden tahsili gerektiği,

ancak kiralananda keşif yapılmak suretiyle bu imalatların nelerden ibaret olduğu tespit edilmeksizin tesbit dosyasındaki bilirkişinin denetime elverişli olmayan, imalatların nelerden ibaret olduğu konusunda bir açıklık içermeyen, soyut olarak binanın %40'ının kiracı tarafından yapıldığı varsayımına dayalı olarak düzenlediği rapordaki veriler esas alınarak yargılama sürecinde dosya üzerinden düzenlenen bilirkişi raporunun hükme esas alınması suretiyle sonuca gidilmiş olmasının doğru olmadığı,

maliyet bedeli hesaplanırken inşaatların imal tarihindeki değerleri ve menkul malların alındıkları tarihteki değerleri üzerinden hesaplama yapılması gerekip kullanım süresine ilişkin bedelin indirilmesi gerekirken dava tarihine ve tahliye tarihine göre belirlenen değerler esas alınarak ve kullanım süresine ilişkin değer azalması gözardı edilerek belirlenen değerlere göre hüküm kurulmuş olmasının da doğru olmadığı, mahkemece yapılan araştırma yeterli olmadığı gibi düzenlenen bilirkişi raporlarının da hükme esas alınacak nitelikte olmadığı belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın kısmen kabulü ile 113.266,00 TL tazminatın 4.000,00 TL sinin dava tarihinden itibaren 109.266,00 TL sinin ise 15/11/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bozma kararından sonra yapılan yargılamada, mahallinde keşif yapılmış, keşif sonucu hazırlanan 02/03/2015 havale tarihli bilirkişi ek raporunda, davacı tarafından yapılan inşai imalatların toplam değerinin, yıpranma oranı ve davalının arsa payına göre 21.528 TL, taşınır nitelikteki eşyaların değerinin 5.070 TL olduğu bildirilmiştir. Davacı vekilinin rapora itiraz etmesi üzerine alınan 07/12/2015 havale tarihli ikinci bilirkişi raporunda, davacının yaptığı imalat harcamalarından davalıya ait bağımsız bölümlere düşen pay 106.611 TL, menkul mallar 19.184 TL olarak hesaplanmıştır.

Mahkemece benimsenerek hükme esas alınan sonraki bilirkişi raporu ile daha önce alınan bilirkişi raporunun çeliştiği, bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulduğu anlaşıldığı gibi; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, değerlendirmeye esas alınan faturalara konu bazı eşyaların, davalıdan ayrıca tahsiline karar verilen taşınır eşyalar ile aynı olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece; önceki bilirkişiler dışında oluşturulacak üç kişilik uzman bilirkişi kurulundan, alınan iki rapordaki çelişkileri de giderecek, itirazları karşılayacak biçimde rapor alınarak; varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

-