Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/2779 K.2017/7736

Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davalının 01/01/2001 tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu, 10 yıllık uzama süresinin dolduğunu belirterek TBK'nun 347. maddesi gereğince kiralananın tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, İstanbul Anadolu 9. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından tahliye kararı verildiği gerekçesiyle davanın konusuz kalması nedeni ile esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İstanbul Anadolu 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/300 Esas, 2015/380 Karar sayılı dosyasında, akde aykırılık nedeniyle tahliye talep edildiği, davanın kabulüne karar verilmiş ise de hükmün henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda kiralananın fiilen boşaltılmadığı ve kiraya verene teslim edilmediği müddetçe farklı sebebe dayalı olarak açılan tahliye davasının konusuz kaldığından söz edilemez.

Bu nedenle işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Ancak davalı kiracı, hüküm tarihinden sonra, 23/05/2016 tarihli emanet tutanağı ile kiralananın anahtarını notere teslim ettiğini beyan ettiğinden anahtarın notere tevdii edildiğinin kiraya verene bildirilip bildirilmediği araştırılarak, sonucuna göre, kiralananın tahliye edildiğinin anlaşılması halinde dava konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına ve davanın açıldığı tarihdeki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerinin takdirine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.