Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/2901 K.2017/15390

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, taraflar arasında düzenlenen 15.12.2008 başlangıç tarihli, on yıl süreli, aylık 3.300 TL bedelli kira sözleşmesine göre, davalının dava konusu dükkanda kiracı olarak bulunduğunu, aylık 4.485 TL'den 2013 Ocak, Şubat ile Mart ayından altı günlük kira alacağının tahsili için başlatılan takibe davalı kiracının kısmen itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu belirterek, kısmi itirazın iptaline %20 inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, takip konusu dönemde aylık kira bedelinin 4.267,11 TL olduğunu, bu miktar üzerinden takibe konu edilen kira bedellerinin hesaplanarak ödendiğini, geriye kalan kısma itiraz edildiğini belirterek, davanın reddini, %20 tazminata karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davanın reddine dair verilen karar Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 17.12.2014 tarih ve 2014/4288 E - 14044 K sayılı ilamı ile; ''Taraflar arasındaki uyuşmazlık aylık kira miktarına ilişkindir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı- kiracı tarafından bildirilen aylık 4267,11 TL kira bedeli üzerinden hesaplama yapıldığı görülmektedir. Sözleşmenin kira artışına ilişkin 4.6. maddesine göre kira bedelinin her yıl üretici fiyat endeksi oranında artırılacağı düzenlendiğinden takibe konu kira bedellerinin bu şarta göre belirlenmesi gerekir '' gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece; bozmaya uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda; bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile, 4885.16 TL asıl alacak 221.83 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 5106.99 TL alacak yönünden itirazın iptaline, takip tarihinden itibaren asıl alacağa uygulanacak yıllık %9 yasal faizi ile birlikte takibin devamına, davacı tarafın icra inkar tazminatı talebinin reddine kararar verilmiş, hüküm davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde. İcra ve İflas Kanunu’nun 67/2. maddesi uyarınca icra inkar tazminatına hükmedilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi, alacaklının alacağını tahsil edebilmek için doğrudan mahkemede dava açarak haklı çıkması, alacağın likit ve muayyen olması gerekir.

Eğer alacaklı itirazın iptali davasında haklı çıkar ve borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse istek halinde alacaklı yararına, eğer davalı borçlu haklı çıkar ve dava reddedilirse bu kez alacaklının takibinde haksız ve kötü niyetli olması koşulu ile yine istek halinde borçlu yararına tazminata hükmedilir.

Yasa ile güdülen amaç borçlu olduğu miktarı bilebilecek durumda olan borçlunun ödeme emri tebliği üzerine icra borcunu inkar etmesini önlemek, gerçekte alacaklı olmayan alacaklının da borçluya zarar vermesini engellemektir.

Somut olayda, dava konusu alacak kira ilişkisinden kaynaklanmakta olup, miktarı (likit) belirlenebilir mahiyettedir. Alacak miktarının belirlenmesi yargılamayı gerektirmediğinden, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken mahkemece icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince. Taraflar arasında 15.12.2008 başlangıç tarihli, on yıl süreli, aylık 3.300 TL bedelli kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin 4.6. maddesine göre her yıl kira bedelinin üfe yıllık değişim oranında arttırılacağı öngörülmüştür.

Davacı- alacaklı tarafından 07.05.2013 tarihinde başlatılan icra takibinde aylık 4.485 TL üzerinden 2013 yılının Ocak, Şubat, Mart aylarının ödenmeyen kira borcu olarak toplam 9.867 TL asıl alacağın tahsili istenmiştir. Hükme esas alınan 28.09.2015 tarihli bilirkişi raporunda; kira sözleşmesinin başından itibaren hesaplama yapılarak istenen aylara ilişkin aylık kira bedelinin 4.418.73 TL olacağı tespit edilmiştir.

İcra takibinde 2013 Yılının Ocak, Şubat ve Mart ayları kira bedelleri talep edilmiştir. Bu durumda dava itirazın iptali davası ve davacının talebinin de 2013 yılının Ocak, Şubat ve Mart aylarından altı günlük kira alacağına ilişkin olduğuna göre, uyuşmazlık konusu aylarla ilgili olarak, gerek bankaya, gerekse icra dosyasına davalı tarafından yapılan ödemeler de dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.