Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/3089 K.2017/15735

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar, davalının 128 ada 353 parseldeki işyeri vasıflı taşınmazda kiracıları olduğunu, taşınmazda güçlendirme ve esaslı onarım yapılacağından geçici tahliye istemine dair ihtar tebliğine rağmen tahliyeye yanaşmayan davalının TBK 'nun 350/2. maddesi gereğince tahliyesine karar verilmesini istemişlerdir. Davalı, yasal şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmesini dilemiştir. Mahkemece, tahliye konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacılar 31.07.2013 tarihinde 11.30.-TL başvurma harcı ve 170.80.-TL peşin harç yatırarak iş bu davayı açmışlar, yargılama sırasında 22.11.2013 tarihli dilekçe ile bir yıllık kira bedelinin 118.500.-TL olduğunu belirterek bu bedel üzerinden eksik peşin harcı tamamlamışlardır.

Mahkemenin 28.10.2014 tarihli kararı ile tahliye konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davacıların temyizi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 2015/2083 Esas- 2015/3692 Karar sayılı ilamı ile kararın vekalet ücreti ve karar ve ilam harcına hasren bozulmasına karar verilmiştir.

İş bu kere yapılan yargılama neticesinde ise karar ve ilam harcı yanlış hesaplandığı gibi, davacının 22.11.2013 tarihinde yatırdığı 1.853.-TL peşin harç ve temyiz yoluna başvuru harçlarının yargılama giderlerine dahil edilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.