Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/3296 K.2017/18019

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalının tarafına ait taşınmazda 01/12/2011 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olarak bulunduğunu ve 2014 yılında aylık 2.100,00 TL kira bedeli ödediğini, kiralanan taşınmazın seçkin bir semtte yer aldığını belirterek aylık kira bedelinin 01/12/2014 tarihinden başlayan dönem için 4.000 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, mülkiyeti davacıya ait taşınmazın, intifa hakkı sahibi olan ... ile aralarında düzenlenen 01/12/2011 tarihli kira sözleşmesi ile aylık 1.900 TL kira bedeli üzerinden kiralandığnı, kiralanan dairedeki eksikliklerin tarafınca giderilmesi karşılığında 2013 ve 2014 yılları kira dönemlerinde tarafların karşılıklı olarak kira artışı yapmama konusunda mutabık kaldıklarını ve bu husuta ek protokol düzenlendiğini, kira sözleşmesinin 01/12/2014-01/12/2015 dönemi olarak yenilendiğini, yeni dönem kira bedelinin ise 2014 yılı Aralık ayına ilişkin ÜFE oranında arttırılarak 2.100 TL olarak ödendiğini, kira sözleşmesi TBK 344/3 maddesinde 5 yıllık süreyi doldurmadığından hesaplanan yeni dönem aylık kira bedelinin 01/12/2014 tarihinden itibaren geçerli olduğunu beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; yasal koşulları oluşmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan,yapılan tadilatlar nedeniyle 2013-2014 yıllarına ilişkin dönemlerde kira artışı yapılmayacağına yönelik düzenlemeler ihtiva eden, mal sahibi vekili sıfatıyla Av. ..., kiracı ... ve kefil ... arasında imzalı, kira sözleşmesine ek olarak düzenlenen 20/11/2011 tarihli protokole karşı davacı vekilinin itiraz ettiği ve mal sahibi vekiline atıfta bulunarak vekaleten imzalanan belgede vekaletin ekte bulunmadığı belirtilerek ilgili vekaletnamenin temininin talep edildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK’ nun 221. maddesi uyarınca “Mahkeme, üçüncü kişi veya kurumun elinde bulunan bir belgenin taraflarca ileri sürülen hususun ispatı için zorunlu olduğuna karar verirse, bu belgenin ibrazını emreder. Belgeyi ibraz etmesine karar verilen herkes, elindeki belgeyi ibraz etmek; belgeyi ibraz edememesi hâlinde ise, bunun sebebini delilleri ile birlikte açıklamak zorundadır.

Mahkeme yapılan açıklamayı yeterli görmezse, bu kimseyi tanık olarak dinleyebilir.”hükmüne haizdir. Bu itibarla. Mahkemece , HMK’nun 221.

Maddesi gereği işlem yapılarak, 20/11/2011 tarihli ek protokolde mal sahibi vekili sıfatıyla adı geçen Av. ...'e ilgili vekaletnameyi sunmak üzere mehil verilmesi , sürecin usulünce tamamlatılmak suretiyle sonucuna göre ve öte yandan kira bedelinin tespitine ilişkin davalarda red kararı verilemeyeceği hususu da gözetilerek kira bedelinin tespitine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.