Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/3525 K.2017/16739

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, maliki olduğu taşınmazda davalının 01.03.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesine göre kiracı olarak bulunduğunu, halen ödenen aylık kira bedelinin 300,00-Euro olup emsalleri karşısında çok düşük kaldığını belirterek, 01.03.2015 dönemine ait kira bedelinin net 400,00-Euro olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 01.03.2015 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin brüt 408,25-Euro olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalının, lehine takdir edilen vekalet ücretine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 9. maddesine göre kira tespiti davalarında tespit olunan kira bedeli farkının bir yıllık tutarı üzerinden tarifenin üçüncü kısmı gereğince hesaplanacak miktarın tamamı, vekalet ücreti olarak hükmolunur.

Halen ödenmekte olan aylık kira bedeli ile hüküm altına alınan miktar arasındaki farkın bir yıllık tutarı üzerinden davacı yararına, davada talep edilen aylık kira bedeli ile hüküm altına alınan aylık kira bedeli arasındaki farkın bir yıllık tutarı üzerinden de davalı yararına vekalet ücreti takdiri gerekir. Bu miktarlar, Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten az olamaz.

Bu husus gözetilmeden davalı yönünden yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 438/7 gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.