Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/3880 K.2018/11083

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; taraflar arasındaki 17.07.2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davacı şirkete ait olan...Marka 2005 yılı 9A139724 seri nolu, forkliftin davalı şirkete kiralandığını, davalı şirket uhdesinde iken hasara uğradığını belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere şimdilik 20.000 TL bedelin davalı şirketten reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davaya konu edilen forkliftin kendisine bırakılması karşılığında kendisinin de aynı nitelikte olan bir başkasını satın alıp davacıya teslim etmeyi ve dava masraflarını da ödemeyi teklif ettiğini ancak davacı tarafın teklifi kabul etmediğini, forkliftin eski olup akülerinin sorunlu olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; davanın kısmen kabulü ile, 19.000TL tamir bedeli ve 530,40TL çekici ücreti ve tamir süresi kira bedelinin tahsiline karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davalı ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2) Davalı vekilinin hor kullanma bedeline ilişkin temyiz itirazlarına gelince:

6098 Sayılı T.B.K.nun 316. (B.K.nun 256) maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı tam bir özenle kullanmak ve aynı kanunun 334. (B.K.nun 266) maddesi gereğince sözleşme sonunda aldığı hali ile kiraya verene teslim etmekle yükümlüdür. Ancak kiracı sözleşmeye uygun olağan kullanma dolayısıyla oluşan eskime ve bozulmalardan sorumlu olmayıp münhasıran kötü kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasardan sorumludur.

Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda, belirlenen hasar kalemleri yönünden, aracın 2005 model olduğu belirtilmesine rağmen, olağan kullanımdan kaynaklı hasarlar olup olmadığı, akülerinin eskimesinden ve yenilenecek olmasından kaynaklı olarak yıpranma payı düşülüp düşülmemesi gerektiğinin tartışılmadığı, ayrıca aracın kaza tarihindeki piyasa değeri belirlenmediği gibi hasar durumuna göre pert total sayılmasının ekonomik olup olmadığı da açıklanmamıştır.

Mahkemece, söz konusu rapor hükme esas alınarak karar verilmiş ise de; bilirkişi raporu hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığı anlaşılmaktadır. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz. Bu durumda mahkemece, davacı aracının modeli, yaşı, kaza sonucu meydana gelen hasar durumu, akülerinin durumu kullanım tarzı vs. özellikleri gözönünde bulundurularak aracın onarımının mı, pertinin mi uygun (ekonomik) olduğu, onarımının ekonomik olması halinde yukarıda açıklanan esaslara uygun şekilde hasar bedelinin tespiti hususlarında, hasar konusunda uzman yeni bir bilirkişi heyetinden açıklamalı, ayrıntılı, denetime elverişli şekilde rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.