Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/3924 K.2018/12532

Taraflar arasında görülen tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, davacı-k.davalı ve davalı-k.davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-) Davalı-Karşı Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden;

Mahkeme hükmü davalı-karşı davacı vekiline, 12.06.2015 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise HUMK’nun 437.maddesinde öngörülen sekiz günlük yasal süre geçirildikten sonra 01.09.2015 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacıya iadesine,

2-)Davacı -Karşı Davalı vekilinin temyiz istemine gelince;