Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/4752 K.2019/3809

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin feshi, tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, alış veriş merkezinin – 1 katında yeralan 17 nolu bağımsız bölümünü 27/07/2007 tarihli kira sözleşmesi ile 5 yıl süreli olarak kiraladığını, gıda işi üzerine faaliyet yaptığını, kiralananı sürekli kanalizasyon karışımı olan suyun bastığını, ayıplı olduğunun ortaya çıktığını, sorunun çözülmediğini, tespit yaptırdığını, kiralananı kullanamadığını ileri sürerek kira sözleşmesinin feshine, kira bedeli ve ortak giderin indirilmesine, şimdilik 2.000.00.-TL maddi, 1.000.00.-TL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davacı, 16/12/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 11.724.15.- TL yükseltmiştir .

Davalı, davacının kira ödemelerinde temerrüde düştüğünü , kusurları bulunmadığını, yerel makamlarca yapılması gereken kanalizasyon sisteminin yetersiz olduğunu, bu gerekçe ile fesih talep edilemeyeceğini, davacının sigorta yaptırması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, kira sözleşmesinin haklı nedenle feshine, davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 2.000,00 TL alacağı dava tarihi olan 03/12/2008 tarihinden itibaren 9724,15 TL nin ıslah tarihi olan 16/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının 1.000,00 TL manevi tazminat talebinin kabulü ile 1.000,00 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş ,hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir .

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacının tüm davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin manevi zarar olarak nitelendirilmesi sonucu tüzel kişileri, bilinçsizleri ve acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için yasalar manevi tazminat verilebilecek olguları sınırlamıştır.

Bunlar, kişilik değerlerinin zedelenmesi (TMK 24), isme saldırı (TMK 26), nişan bozulması (TMK 121), evlenmenin feshi (TMK 158), bedensel zarar ve ölüme neden olma (BK 47–TBK 56) durumlarından biri ile kişilik haklarının zedelenmesidir (BK 49- TBK 58). Bunlardan TMK’nın 24. maddesi ile BK’nın 49. (TBK.58) maddesi daha kapsamlıdır. TMK’nın 24. maddesinin belli yerlere yollaması nedeniyle böyle bir durumun bulunduğu yerde, onu düzenleyen kurallar (örneğin.

TMK 26, 174, 287); bunların dışında BK’nın 49.(TBK.58) maddesi uygulanır.

TMK’nın 24. ve BK’nın 49. (TBK.58) maddesinde belirlenen kişisel çıkarlar, kişilik haklarıdır. Kişilik hakları ise, kişisel varlıkların korunmasıyla ilgilidir. Kişisel varlıklar, bedensel ve ruhsal tamlık ve yaşam ile nesep gibi insanın, insan olmasından güç alan varlıklar ya da kişinin adı, onuru ve sır alanı gibi dolaylı varlıklar olarak iki yönlüdür.

Somut olayda, kiralananı kanalizasyon suyunun basmasından kaynaklanan manevi zarar istenilmiştir . Bu olay , iç huzuru bozacak nitelikte olgulardan olmadığından ve manevi zararın koşullarını düzenleyen BK’nun 49. (TBK 58) maddesine göre kişinin sosyal, fiziki ve kişilik değerlerine saldırı oluşturacak nitelikte bulunmadığından, bu eyleme dair manevi tazminat isteminin reddi gerekirken, manevi tazminat isteminin kabulü doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.