Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/4811 K.2017/12785

Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalının ... Hotel ... Mevkii ... / ... adresinde, işletmekte olduğu otelin “giriş yolu” olarak kullanılmakta olan 12 ada 697 parseldeki kısmını davacının kiracısı sıfatıyla 01.04.2004 tarihinden beri kullanıldığını, kira sözleşmesinin 31.03.2015 tarihinde sona erdiğini, davacının iş bu kira sözleşmesini yenilemek istemediğini ve mecurun bu tarihte derhal tahliye ve teslim edilmesini ... 6. Noterliğince keşide olunan 25.11.2014 tarih, 1 ... yevmiye nolu ihtarname ile davalıya bildirmesine rağmen davalı şirketin mecuru tahliye etmediğini, mecurun, gayrimusakkaf bir taşınmaz olduğunu, belirterek davalının tahliyesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalının dava konusu taşınmazdan tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalının yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarına ilişkin yapılan incelemede;

Mahkemece, 06.10.2015 tarihli 1 no'lu ara kararında 2 bilirkişi gideri 360,-TL, 100,-TL araç ücreti ve 195,40TL keşif harcının davalı tarafından yatırılmasına karar verilmiş olup bu masrafların davalı tarafından 07.10.2015 tarihinde yatırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda Mahkemece 1.061,32TL olarak hesaplanan yargılama giderleri içerisinde davalı tarafından yatırılan 655,40TL keşif ve bilirkişi ücretlerinden davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine ilişkin karar doğru değildir. Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7.maddesi gereğidir.