Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/4881 K.2018/12302

Taraflar arasındaki ...... bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalının 01/06/2009 tarihli sözleşme ile ......cı olduğu taşınmazın 19/08/2010 tarihinde satın alındığını, davalının net 3.000 TL ...... bedeli ödediğini, ...... bedelinin emsal rayiç ...... bedelleri karşısında çok düşük kaldığını belirterek ...... bedelinin 01/06/2015 tarihinden itibaren 6.250 TL brüt ( net 5.000 TL) olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini sitemiştir.

Mahkemece, davasının kısmen kabulü ile dava konusu mecurun ...... ......sının 01/06/2015 tarihinden itibaren 4500,00 TL olarak tespitine, %10 hak ve nesafet indirimi yapılarak mecurun ...... ......sının 01/06/2015 tarihinden itibaren 4050,00 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın boş olarak yeniden ......ya verilmesi halinde ...... 4.500 TL ...... bedeli parası getirebileceği belirtilmiş olup Mahkemece, bilirkişi heyeti tarafından belirlenen bedelden davalının eski ......cı olduğu gözetilerek % 10 hakkaniyet indirimi yapılarak sonuç olarak ...... bedeli 4.050 TL olarak belirlendiği halde hüküm fıkrasının birinci bendinde "dava konusu mecurun ...... ......sının 01/06/2015 tarihinden itibaren 4.500,00 TL olarak tespitine", ikinci bendinde ise "%10 hak ve nesafet indirimi yapılarak mecurun ...... ......sının 01/06/2015 tarihinden itibaren 4050,00 TL olarak tespitine" karar verilerek infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.