Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/5152 K.2019/3357

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, dava dilekçesinde özetle; davacı ... ile davalı arasında 01/10/2009 tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesinin bulunduğunu, bu sözleşmede belirtilen süre dolduktan sonra davalının ticari amaçla kiraladığı kiralananda kiracı olarak kalmaya devam etmeyeceğini sözlü olarak bildirdiğini fakat bu beyanına rağmen kiralananı tahliye etmediğini, sözlü olarak uyarılmalarına rağmen taşınmazda oturmaya devam ettiklerini ancak herhangi bir kira ödemesi yapmadıklarını, anahtar tesliminin gerçekleşmemesinden dolayı halen kiracı sayıldıklarını,

anahtar teslimi ve geçmiş dönem kira borçlarını ödemeleri gerektiği hususunda ihtarname gönderildiğini ve kira borcunun tahsili için takip yapıldığını, davalının borca itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde özetle.

01/10/2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde yıllık kira bedelinin net 2.800 Euro olarak kararlaştırıldığını, taraflar arasında akdedilen kira sözleşmesinin bitiminde kira bedelinin 9.500 TL'ye yükseltilmesi talebi üzerine talep edilen bedelin fahiş bulunduğunu ve kira sözleşmesinin yenilenmeyeceği ile en kısa sürede kiralananın tahliye edileceğinin bildirildiğini, 01/12/2012 tarihinde taşınmazın tahliye edildiğini, kira sözleşmesinin bitim tarihi olan 01/10/2012 ile tahliye tarihi olan 01/12/2012 tarihlerine ilişkin 2 aylık kira bedelinin 17/12/2012 tarihinde tam ve eksiksiz olarak davacıya ödendiğini,

mecurun boşaltılmasından sonra davacıya anahtar teslimi yapılmak istendiğini, ancak bu hususun mümkün olmadığını, anahtar teslimi için tevdi mahallinin belirlenmesi için dava açma zaruretinin hasıl olduğunu, tevdi mahalli belirlendikten sonra anahtar tesliminin mümkün olduğunu belirterek davanın reddine, davacının kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kiralananın tahliye edildiğinin kabul edilebilmesi için, kiralananın fiilen boşaltılmasının yeterli olmadığı, anahtarın da kiralayana teslim edilmesi gerektiği, kiraya verenin anahtarı almaktan kaçınması halinde kiracının mahkemeden tevdi mahalli tayinini isteyip, tayin edilecek yere anahtarı teslim etmesi ve durumu kiralayana bildirmesi gerektiği, taşınmaza ait anahtarın 20/05/2013 havale tarihli dilekçe ile birlikte....

SHM'nin 2013/13 Değişik İş sayılı dosyasında tevdii mahalli olarak belirlenen ... Sulh Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürüne teslim edildiğinin anlaşıldığı, dolayısıyla davalının sözleşme bitim tarihi olan 01/10/2012 tarihinden anahtar teslim tarihi olan 20/05/2013 tarihleri arası 231 günlük kira bedelinden sorumlu olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, sair taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davacının temyiz itirazı bakımından; İcra İflas Kanunun 67. maddesindeki düzenlemeye göre davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi için davaya konu alacağın gerçek miktarın belli olması veya belirlenebilmesi için bütün unsurlarının borçlu tarafından bilinebilecek nitelikte bulunması, hakimin takdirine bağlı olmaması gerekir. Davacının talebi tahliye tarihine kadar geçen süreye ilişkin kira bedeline ilişkin olmakla takip tarihi itibariyle davalı tarafından hesaplanabilir ve likit bir alacağın söz konusu olduğunun kabulü gerekir.O halde asıl alacak miktarı üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.