Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/5242 K.2018/11238

Taraflar arasındaki kira bedelinin ve kiracılık sıfatının tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; babası ile dava dışı ... muhtarlığı arasında 13.09.2007 tarihli kira sözleşmesi mzalandığını, davaya konu işletmenin devrini aldıklarını, taşınmaazın 6360 sayılı yasa uyarınca davalı ... tasarrufuna geçtiğini, belediyenin yeni sözleşme yapma talebini reddettiğini ileri sürerek, kiracılık sıfatının tespiti ile uygulanacak kira bedelinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davacının devir için kira sözleşmesine göre hareket etmediğini, devrin onaylanmamış olduğunu ve muhtarlık kayıtlarında devir bedeli ödendiğine dair kayıt bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davacının devir için muhtarlıktan onay almadığı ve devir bedeli ödenmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacının kiracılık sıfatının tespitine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

06.12.2012 tarihinde yayımlanan 6360 sayılı yasa ile 13 ilde büyükşehir kurulmasına karar verilmiş, yasanın geçici 1/2 maddesinde; köy tüzel kişiliklerinin kaldırılmasına ve taşınmazlarının ilgili belediyelere devri düzenlenmiş, yasanın bu maddesi 30.03.2014 tarihinde yürülüğe girmiştir.

TBK’nun 310. maddesi hükmüne göre kiralananın mülkiyetinin kiralayan malik tarafından üçüncü kişiye devri ile birlikte, kiralayan ve kiracı arasındaki kira sözleşmesi tüm hak ve borçları ile birlikte yasa gereği kendiliğinden yeni malike geçer.

Somut olayda; Dava dışı ... muhtarlığı ile dava dışı ... ve ... arasında imzalanan 13.09.2007 başlangıç ve yirmi yıl süreli kira sözleşmesinin varlığına dair uyuşmazlık bulunmamaktadır. Köy tüzel kişiliği kaldırılmış ve taşınmaz davacı belediyeye devredilmiştir. TBK’ nun 310. maddesi gereğince yeni malik önceki malikle yapılan kira sözleşmesinin halefiyet yolu ile tarafı olacağından kiraya verenin değişmesi akdi sona erdirmez.

Kira sözleşmesinin özel şartlar 2. maddesinde; kiracının kiralananı amacına uygun olarak 3. kişilere devredebileceği ancak devir için muhtarlık onayı alınacağı ve devir bedelinin %10 unun muhtarlığa ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacının, ... 1. Notreliğinin 03.09.2012 tarihli ve 5554 yevmiye nolu işletme devir hakkı sözleşmesi ile dava dışı kiracılardan tavuk çiftliğinin işletme hakkını 5.000 TL bedel ile devraldığı anlaşılmaktadır. Davacı 30.09.2015 tarihinde davalı belediyeden yeni kira sözleşmesi yapılması için talepte bulunmuş, davalı ... 06.10.2015 tarihli encümen kararı ile devir için onay alınmadığı ve devir bedeli ödenmediği gerekçesiyle talebi reddetmiştir.

Mahkemece bu durumda; davacı tarafından devir bedelinin ödendiği de iddia edilmekle, muhtarlığa ait tüm kayıtların getirilerek devir için bir onay verilip verilmediği, davacının devirden sonra dava dışı muhtarlığa bir kira ödemesi olup olmadığı, kira bedeli yanında devir bedeli de ödendiğine dair kayıt olup olmadığı üzerinde durularak, devrin geçerli olduğunun tespiti halinde davacının kiracılık sıfatının tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.