Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/5562 K.2019/553

Taraflar arasında görülen kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda , davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, 30.10.2013 tarihinde açtığı işbu dava ile davaya konu kiralanan taşınmazın 18/24 hissesine ilişkin aylık kira bedelinin 01.08.2013 tarihinden itibaren 25.000 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı , davanın reddini dilemiştir.

Mahkeme tarafından, kısa kararda “Davanın kısmen kabulü ile hak ve nesafet indirimi de yapılarak 01/08/2013 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin 18/24 hisse için brüt 20.000,00 TL olarak tespitine” karar verilmiş, gerekçeli kararda ise “Davacıların davasının kısmen kabulüne, davalının kirası altında bulunan ..., ..., ... (Eski No : ...) kapı nolu ... Apartmanı'nın altındaki ... Dükkan ve 1. kat adresinde bulunan davaya konu taşınmazın aylık kira bedelinin 18/24 hisse için 01/01/2015 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere taktiren aylık brüt 20.000,00 TL. olarak tesbitine, fazlaya ilişkin talebin reddine” karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturmaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla yeni bir karar vermekten ibarettir.

2- Bozma nedenine göre, davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.