KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2017/5573 E., 2019/1831 K.·Mahkemesi :sulh Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2019
Karar Metni
401 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kira sözleşmesinden kaynaklı itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı, kiralananı 13/02/2013 tarihinde satın aldığını, bir önceki kiraya veren ile yapmış oldukları temlik sözleşmesine dayanarak bugüne kadar eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş kira alacakları için icra takibi talebinde bulunduklarını, 01/07/2012 tarihine kadar kira sözleşmesinde geçerli olan muayyen şartın uygulanarak, bu tarihten sonra ise ÜFE oranında artış yapılarak kira bedelinin tespitinin yapılmasının gerektiğini belirtmiş, bu nedenle davalı borçlunun itirazının iptaline, takibin devamına, alacağın %20sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, temlik sözleşmesinin geçersiz olduğunu, kira bedellerini bugüne kadar eksiksiz yatırdığını, yeni malikin kira bedellerinin artık kendisine ödeneceğine dair herhangi bir ihtarda bulunmadığını, bu nedenle eski malike yapılmış olan ödemelerin geçerli olacağını, bir kısım ödemeleri de eski malike elden yaptığını belirtmiş, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-) Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-) Davalının aylık kira bedellerine ilişkin temyiz itirazlarına gelince,
Taraflar arasında 01/01/2003 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Türk Borçlar Kanununun 310. maddesi uyarınca yeni malik olan davacı, kira sözleşmesinin tarafı haline gelmiştir. Kira sözleşmesinin özel şartlar 2. maddesine göre mal sahibi ve kiracı, anlaştıkları takdirde yeni kira döneminde kira bedelini %25 oranında arttırarak belirleyeceklerdir.
Buna göre, kira sözleşmesinin sadece uzayan ilk kira dönemi açısından öngörülmüş olan bu artış şartının uygulanabilmesi için kiraya veren ile kiracının anlaşması gerekecektir. Ancak tarafların bu artış oranı üzerinde anlaştıklarına dair davacı tarafından herhangi bir yazılı belge sunulamamıştır.
Dolayısıyla davacının uzayan dönemlere ilişkin kira bedelini kanıtlayamadığı dikkate alındığında, yatırılan bedellerle ilgili gerekirse davalının isticvabı da yapılmak suretiyle aylık kira bedellerinin tespit edilip borç miktarının buna göre belirlenmesi gerekirken eksik inceleme neticesinde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2017/5573, K. 2019/1831, 11 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama