Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/5843 K.2019/1808

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalının kira sözleşmesinin bitmesinden yedi ay önce kiralananı zarar vererek tahliye ettiğini, tespit yaptırıldığını, başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir .

Davalı, kiralananı iyi durumda bıraktığını belirterek davanın reddine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir .

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, itirazın kısmen iptaline, takibin 4.600.00.-TL üzerinden devamına, asıl alacak üzerinden % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınmasına karar verilmiş ,hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) İcra İflas Kanunun 67. maddesindeki düzenlemeye göre davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi için davaya konu alacağın gerçek miktarın belli olması veya belirlenebilmesi için bütün unsurlarının borçlu tarafından bilinebilecek nitelikte bulunması, hakimin takdirine bağlı olmaması gerekir. Davacının talebi kiralananın hor kullanılmasından kaynaklandığına göre takip tarihi itibariyle davalı tarafından hesaplanabilir ve likit bir alacağın söz konusu olmadığının kabulü gerekir. Mahkemece, verilen zararın miktarı da bilirkişi raporu alınarak belirlenmiş, uyuşmazlık bu şekilde aydınlatılmıştır. O halde davacının icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu konudaki istemin de kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.