Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/5875 K.2018/1989

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacılar, ... ili .... ilçesi ... köyü 805 parselde bulunan taşınmaza ilişkin davalılar ile aralarında ...

3. Noterliği'nden tanzim ve onaylı 13/11/2009 tarih 15102 yevmiye nolu 01.01.2010 başlangıç tarihli yıllık 18.000.-TL bedelli yedi yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, kiralananın Karayolları Genel Müdürlüğü'nce kamulaştırılması nedeniyle sözleşmenin kendiliğinden sona erdiğini, sözleşmede arazinin kiracılara boş olarak teslimi ve tahliyesi durumunda da yine boş olarak mal sahiplerine teslimi hususunun kararlaştırıldığını, boş olarak teslim aldıkları arazi üzerine ticari faaliyetlerini gerçekleştirmek amacıyla hafriyat çalışması yaptırarak muhtelif müştemilatlar inşa ettiklerini,

Karayolları Genel Müdürlüğü'nce kamulaştırılan taşınmaz üzerinde inşa edilen yapıların bedelinin de kamulaştırma bedeli içerisinde taşınmaz maliklerine ödendiğini, davalılardan talep edildiği halde ödeme yapmadıklarını belirterek müştemilatların bedeli olan 11.571.-TL'nin Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından davalılara ödendiği tarihten itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, dava konusu parsele ilişkin ödeme yapılmadığını, her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 11.571.- TL asıl alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalıların faiz başlangıcına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı HMK'nun 26/1. maddesine göre "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." düzenlemesi mevcuttur. Davacılar dava dilekçesinde, talep edilen alacağa Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından ödemenin yapıldığı tarihlerden itibaren faiz işletilmesini talep etmişlerdir. Bu durumda Mahkemece davacıların dava dilekçesinde bildirdikleri talep ile bağlı kalınarak Karayolları Genel Müdürlüğü'nce davalı taşınmaz maliklerine ödemenin yapıldığı tarihlerden itibaren asıl alacağın yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

3- 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan bölümünün karar ve ilam harcı başlıklı III. kısmının 1. fıkrasında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı; 2-a fıkrasında ise, 1. fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkındaki kararlar ve davanın reddi kararlarında maktu karar ve ilam harcı alınacağı hükme bağlanmıştır.

Bu durumda; konusu belli bir değerle ilgili bulunan davada esas hakkında karar verilmesi halinde nispi harç alınacağı düzenlenmesine rağmen davalılar aleyhine karar ve ilam harcına ilişkin hüküm kurulmamış olması da usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.