Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/6121 K.2018/11434

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 13.11.2018 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av. ...ile davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekillerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, taraflar arasında araç kiralama sözleşmeleri düzenlendiğini, bu sözleşmelerin davalı tarafından hiçbir haklı gerekçe gösterilmeden 09.12.2013 tarihinde feshedilerek sözleşmelere konu araçların teslim edildiğini, sözleşmelerde;

kiracı tarafından haklı bir sebep olmaksızın sözleşmenin feshi durumunda, fesh edildiği tarihten itibaren sözleşme bitimine kadar olan kira bedelinin %70 ini kiraya verene cezai şart olarak ödeneceğinin düzenlendiğini ve sözleşmelerin haksız yere fesh edilmesinden dolayı 136.000 TL tutarındaki cezai şart alacağının tahsili için yapılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, % 20 tazminata karar verilmesini istemiştir.Davalı,

davacı ile yapılan 10 adet kira sözleşmenin altısının davacı tarafından haksız olarak fesh edilerek kiralanan araçların büyük bir kısmını aldığını bu sebeple kalan araçların ihtiyaçlarını karşılamadığından kalan 4 adet sözleşmenin haklı nedenle fesh edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Anayasa'nın 141 nci maddesinin üçüncü fıkrasında, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılacağı açıklanmıştır. Aynı zorunluluk HMK'nun 297'nci maddesinde de düzenleme altına alınmıştır. Aynı maddenin birinci fıkrasının c bendinde hükmün;"Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkartılan sonuç ve hukuki sebepleri" içermesi gerektiği belirtilmiştir.

Eş söyleyişle, hakimin, uyuşmazlık konusu olan olay hakkında tüm kanıtları toplaması, tartışması, bu kanıtlardan hangilerine değer vermediğinin nedeni, hangilerini üstün tuttuğunun dayanaklarını değerlendirdikten sonra bir sonuca varmasının zorunlu ve gerekli olduğu vurgulanmıştır. Böyle bir yöntemin izlenmesi durumunda, ancak kararın gerekçeli olduğunun kabul edilebileceği sonucuna varılabilir.

Hükmü kuran hâkimin, böyle bir yöntemi izlemesi halinde, maddi olgularla hüküm fıkrası arasında bir bağlantı kurulmuş olabilecektir. Ayrıca gerekçe sayesinde kararın doğruluğu denetlenmiş ve davanın yanları tatmin ve inandırılmış olacaktır. Tüm bunlardan başka ve en önemlisi adil bir yargılamanın yapıldığı sonucuna varılacaktır.Somut olayda, hükmün dayandığı hukuki esaslar açıklanmamıştır.

Diğer bir anlatımla, hükmün gerekçe kısmında belirtilen nedenlerden, davanın kabulü nedeni anlaşılamamaktadır.Bu durumda, hükmün gerekçesiz olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.