Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/6257 K.2019/1969

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; mülkiyeti Belediyeye ait ...'de bulunan işyerinin 2886 sayılı Devlet İhale Kanunun'a göre açık teklif usulüyle ihale edilerek en yüksek teklifi vermiş olan davalıya 2013 yılı için KDV hariç yıllık 42.100 TL bedelle 03.04.2013 tarihli encümen kararı ile 10 yıl süreyle kiraya verildiğini, ihale uhdesinde kalan davalıya yazılan 12.04.2013 tarihli yazı ile geçici teminatı kesin teminata çevirmesi ve kira mukavelesini ibraz etmesi için 15 günlük süre verilmesine rağmen verilen süre içerisinde davalının kesin teminatı yatırmadığı ve kira sözleşmesini de yapmadığını,

bu nedenle söz konusu işyerinin tekrar ihaleye çıkarılıp en yüksek teklif veren dava dışı...'a 05.06.2013 tarihli encümen kararı ile 10 yıllığına, 30.000 TL bedelle kiraya verildiğini, işyerinin tekrar ihalesi ve ihale için yapılan masraflar nedeniyle zarara uğradıklarını, ayrıca işyerinin işletilememesi nedeni ile kira geliri kaybı olduğunu, davalının kira sözleşmesi yapmaması nedeniyle ikinci defa ihale yapıldığı ve ikinci ihalede ilk ihaleden daha düşük bir bedelle kiralandığını belirterek,

iki ihale arasındaki asgari 5.000 TL zararının ikinci ihaleden sonra yapılan sözleşme tarihi olan 18.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile yargılama giderleri ile ücreti vekaletin davalıya tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiş, duruşmalara da katılmamıştır. Mahkemece; ibraz edilen bilirkişi raporu hükme esas alınarak, 4734 Sayılı İhale Kanunu'na göre 1.sırada ihale üzerinde kalan davalının kira sözleşmesi yapmaması üzerine davacı belediyenin 2.sırada en yüksek teklif vereni kira sözleşmesi yapmaya davet etmesi gerektiği, yeniden ihaleye çıkarmaması gerektiği, bu nedenle davacı belediyenin ilk ihale üzerine kalan davalıdan iki ihale arasındaki farkı talep edemeyeceği gerekçesi ile sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm; davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu incelendiğinde.

“Davacı Belediyece yapılan 03.04.2013 tarihli 1. ihaleye davalının katılarak teklif verdiği, ihaleye 7 kişinin katıldığı ve en yüksek teklifin davalı tarafından 42.100,00 TL olarak verildiği, ikinci teklif verenin ise 42.000,00 TL ile dava dışı ... olduğu, 2. İhalenin 05.06.2013 tarihinde yapıldığı ve ihaleye 5 kişinin katıldığı, 1.sıra en yüksek teklifi veren ...’ın 30.000,00 TL ile, 2. en yüksek teklifi de 29.500,00 TL ile yine dava dışı... Ltd.

Şirketi olduğu, Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 2013/6519 E. - 17331 K. sayılı ilamına göre davalıdan sonra en yüksek 2. teklifi sunan kişinin yaptığı teklifin kaçırılan fırsat olup, sözleşmenin imzalanmaması nedeni ile davacının zarara uğradığı ancak 4734 Sayılı İhale Kanunu'na göre 1.sırada ihale üzerinde kalan davalının kira sözleşmesi yapmaması üzerine davacı belediyenin 2.sırada en yüksek teklif vereni kira sözleşmesi yapmaya davet etmeden tekrar ihale yaparak kanuni hükümleri yerine getirmediği, bu nedenle davacı belediyenin davalıdan alacak hakkının bulunmadığını” belirtmiş olduğu görülmektedir.

Eldeki davada davacının zararının, sözleşme yapılacağı güvenine dayanarak kaçırmış olduğu elverişli fırsatlara göre değerlendirilmesi gerekmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda irdelenen Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 2013/6519 E. - 17331 K. sayılı ilamında da vurgulandığı üzere; ihalede davalıdan sonra en yüksek ikinci teklifi sunan kişinin yaptığı teklif kaçırılan fırsat olup, sözleşmenin imzalanmaması nedeniyle davacının zarara uğradığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece yapılacak iş ilk ihaleye ikinci sırada teklif veren olduğu da gözetilerek, ikinci sırada pey süren kişinin teklif ettiği bedel üzerinden makul sürede yapılacak sonraki ihale tarihine kadar mahrum kalınan kira kaybından irat kaydedilen teminat bedeli de düşüldükten sonra davalı yönünden zarar miktarı belirlenerek sonuca gidilmesi gerekirken anılan Yargıtay ilamı yanlış yorumlanarak, hatalı değerlendirme ile ve yukarıdaki gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.