Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/6331 K.2017/15619

Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, taraflar arasında 01/05/2011 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesi bulunduğunu , ödenmeyen 2015 yılı Mayıs ve Haziran aylarına ilişkin bakiye 640 TL kira alacağı ile Temmuz ve Ağustos ayları kira bedeli 7,040 TL toplamı 7,680 TL'nın 30 gün içerisinde ödenmesi aksi takdirde akdin feshi ve tahliye talep edileceğinin dava1ıya 10/08/2015 tebliğ tarihli ihtarname ile bildirildiğini ancak ödeme yapılmadığını beyanla temerrüt sebebiyle akdin feshi ile davalının mecurdan tahliyesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava süresinde açılmadığından dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davalının ilam harcına yönelik temyiz itirazlarına gelince; 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 43/1 maddesi uyarınca yıllık kira bedeli tutarı harca esas alınır.Davacı tarafından dava tarihi itibariyle aylık kira bedelinin 3.520 TL olarak belirtildiği bunun da yıllık 42.240 TL'na tekabül ettiği nazara alındığında Mahkemece , davalıdan yıllık kira bedeli olarak 43.923 TL üzerinden karar harcı alması doğru değildir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK'nun 438/7, C2 hükmü ve 6100 Sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.