Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/6367 K.2017/15982

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalının arazide bulunan depoda kiracı olduğunu, araziye dikilen fidanların büyüdüğünü, davaya konu depoya sebze-meyve işi için ihtiyaç olduğunu ileri sürerek, davalının kiralanandan tahliyesini istemiştir.

Davalı, ihtiyacın samimi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ihtiyacın samimi ve zorunlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Somut olayda; hükme esas alınan 15.11.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Mahkemece taşınmaz başında keşif yapılmış, bilirkişiler; davacının soğuk hava deposu yapma düşüncesinin ekonomik bir yatırım olmadığını, mevcut depoları kullanabileceği yönünde rapor sunmuştur. Davacının taşınmazda meyve ağaçlarının büyüdüğü, sebze ve meyvecilik yaptığı, kiralanan depoyu da bu amaçla depo olarak kullanacağı, davacı tanıklarının da davacının ihtiyacını doğruladığı anlaşılmakla, ihtiyacın samimi ve zorunlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.