Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/6393 K.2019/2359

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ile aralarında 01.09.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğunu, son ödenen 3.300.-TL kira bedelinin emsallere göre düşük kaldığını belirterek 01.09.2015 tarihinden itibaren başlayan dönemde aylık kira bedelinin 6.500.-TL + stopaj olarak tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 01.09.2015 tarihinden itibaren hak ve nesafete göre brüt 7.200.-TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davalı 492 Sayılı Kanunun 13/j maddesine göre harçtan muaf olduğu halde sehven harçla sorumlu tutularak hüküm kurulması doğru değildir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.