Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/6451 K.2019/2676

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinden kaynaklı maddi-manevi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, dava konusu taşınmazda 01/07/2005 tarihi itibariyle kiracı olduğunu, kiralanana ilişkin ... Altyapı ve Kentsel Dönüşüm Müdürlüğü'nce riskli yapı tespiti yapıldığını ve bu tespit sonrası kiralananı 07/07/2014 tarihinde tahliye etmek zorunda kaldığını, işyerinde sökülmesi mümkün olmayan ve işyerinin yıkımı nedeniyle uğranılacak olan zararın delil tespiti ile 82.170 TL olduğunun belirlendiğini belirtmiş, buna göre 300.000 TLlik toplam alacaklarından şimdilik 10.000 TL maddi 10.000 TL manevi tazminatın 07/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, kiralananın riskli yapı statüsüne alınmasında kendilerinin herhangi bir kusurlarının bulunmadığını belirtmiş, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davalılar ..., ..., ... aleyhine açılan davanın taraf sıfatı yokluğundan reddine; davalılar ... ve ... Gayrimenkul Emlak Danışmanlık Hizm.Tic.Ltd.Şti aleyhine açılan davanın ise kiralananın riskli yapı olarak tespitinde davalılara kusur atfedilemeyeceğinden reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davacının davalı şirket yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davalı ... Gayrimenkul Danışmanlık Hizm. Tic.Ltd.Şti. kiralananı 24/05/2013 tarihinde satın almış olup kiralananı olduğu haliyle görerek satın almıştır. Adı geçen davalı yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken esastan red kararı verilmesi doğru değildir.

3-)Davacının yapmış olduğu faydalı ve zorunlu masraflara ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı kiracı kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu giderlerden alıp götürülmesi mümkün olmayan ve davalı kiraya veren tarafından benimsenenlerin yapıldıkları tarihler itibariyle bedellerini vekaletsiz iş görme hükümlerine göre isteyebilir. Yargıtay’ın yerleşik uygulamaları, kiracının kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu masrafların yapıldığı tarih itibariyle belirlenecek değerinden yıpranma payı düşülmek suretiyle elde edilecek değeri isteme hakkı olduğu yönündedir. Kural olarak bu gibi zorunlu ve faydalı masrafların kira sözleşmesinin başlangıcında yapılmış olduğu kabul edilmektedir.

Somut olayda. Taraflar arasında 01.07.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracılık ilişkisinin başladığı hususunda uyuşmazlık bulunmadığı gibi davalı ... Gayrimenkul Emlak Danışmanlık Hizm.Ltd.Şti. dışında diğer davalı önceki malikler ..., ..., ... ve ... sebepsiz zenginleşen olduklarından aleyhlerine açılan davada herhangi bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazın 07.07.2014 tarihinde tahliye edilerek yıkıldığı da tarafların kabulündedir.

Bu durumda kira sözleşmesinin 12. maddesinde kiracının tezyinat masrafını isteyemeceği kararlaştırılmış olmakla davacı kiracı kiralanana yaptığı faydalı ve zorunlu imalatları vekaletsiz iş görme hükümlerine göre talep edebilir.

Mahkemece bu husus üzerinde durularak tarafların faydalı ve zorunlu imalatlara yönelik delilleri toplanarak faydalı ve zorunlu imalat bedeli yönünden bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile faydalı imalat bedeli talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.