Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/7080 K.2017/18272

Taraflar arasındaki kiralananın tahlyesi- kira bedelinin tespiti ve alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacının mülkiyeti başkasına ait taşınmazda 01/11/2010 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi gereğince kiracı olup ... beyaz eşya bayiliği yaptığını, davacının, davalının kiracı olarak bulunduğu.

214,50 m² miktarındaki mağaza niteliğindeki taşınmazı hem işyerinin karşısında olması hem kiracılıktan kurtulmak hem de mesleğini kendisine ait işyerinde gerçekleştirmek için 21/05/2014 tarihinde satın aldığını, sözleşme süresinin 01/11/2015 tarihinde sona ereceğini, davacının, yaptığı beyaz eşya bayiliğini daha da büyütmek için halen bulunduğu yerden daha büyük bir yer olan dava konusu taşınmaza ihtiyacı olduğunu, tahliye isteğini davalıya 26/05/2014 tarihli ihtarname ile bildirdiğini, ancak tahliyenin gerçekleşmediğini, aynı ihtarnamede aylık kira bedelinin 20.000 TL olarak ödenmesini istediklerini belirterek,

davalının, kiracı olarak bulunduğu taşınmazdan, ihtiyaç nedeniyle tahliyesine, 30/11/2014 tarihi itibariyle, dava konusu taşınmazın aylık kira bedelinin tespitine, belirlenen bu kira bedelleri üzerinden, ödenmesi gereken 82.000 TL miktarındaki kira alacağının, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, ödenmesi gereken tarihlerden itibaren hesaplanacak reeskont faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Davacının, "gereksinim nedeniyle kiralananın tahliyesi" isteğine ilişkin davasının kabulü ile; taşınmazın tahliyesine, Davacının; 30/11/2014-30/11/2015, 30/11/2015-30/11/2016 ve 30/11/2016-30/11/2017 tarihleri arasındaki üç ayrı döneme ilişkin "aylık kira bedellerinin belirlenmesi" isteğine ilişkin davasının reddine, Davacının; "kira alacağı" isteğine ilişkin davasının reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının, davalı lehine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, 04/12/2014 tarihli dava değerini 82,000 TL olarak gösterip harçlandırdığı davasında işyeri ihtiyacı nedeniyle davalının tahliyesini, kira bedelinin tespitini ve tesbit edilen bu bedel üzerinden kira bedelinin ödenmesini, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak talep etmiştir. Davacının kira bedelinin tespitine ilişkin talebinde, eksik olan harcın 02.12.2015 tarihli 2. celsede verilen ara karar sonrasında 399.85 TL'sı olarak ikmal edilmiştir.

Tahliye davalarında harca tabi dava değeri son dönemde ödenen bir yıllık kira bedeli tutarı olup, yıllık miktara göre alınması gereken harca esas değerin 72.000 TL olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda davacı tarafından gösterilen bakiye 10.000 TL nin alacak talebinde harca esas değer olduğu anlaşılmış olup yargılama gideri ve vekalet ücreti hesaplanırken bu bedeller üzerinden kabul ve ret oranına göre hesaplama yapılması gerekir.

Bu durumda mahkemece reddedilen 10.000 TL alacak talebine ilişkin olarak davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 82.000 TL üzerinden yazılı şekilde davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.