Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/7148 K.2019/3470

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davalı ... yönünden davanın kabulüne, davalı ... yönünden ise husumetten reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içerisinde, davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı Hazine vekili;...sk. adresinde bulunan 6 pafta, 348 ada, 10 parselde kayıtlı 108 m2 yüzölçümlü kargir apartman vasıflı taşınmazın 38/200 arsa paylı 2. Kat 7 nolu meskenin ... adına kayıtlı iken 12/07/1998 tarihinde bekar ve çocuksuz olarak vefat etmesi sonrası,...

Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 01/12/2004 tarih ve 2004/245 Esas- 2004/11113 sayılı kararı ile, ...'in mirasçısı bulunmadığından mirasının tamamının hazineye verilmesine karar verilerek belirtilen taşınmazın Hazine adına tescil edildiğini, idare elemanlarınca yapılan tahkikatta dava konusu taşınmazın davalı ... tarafından kiracı olarak kullanıldığının, kira sözleşmesinin ...'in vekili ... ile davalı ... arasında 1998 yılı başlangıç tarihli on yıl süreli olarak imzalandığı ve 10 yıllık kira bedelinin peşin olarak kiraya verene ödendiği hususlarının tespit edildiğini,

sözleşmede kiracı ... ve kiraya veren ... ve vekili Av. ...'nın imzalarının bulunduğunu, kira sözleşmesinin 1998 yılında düzenlendiği belirtildiği halde kira sözleşmesine ilişkin matbu evrakın arka yüzünden 2000'li basım tarihini taşıdığının görüldüğünü, kiraya veren ...'in 12/07/1998 tarihinde vefat ettiği, vefat tarihinden en az iki yıl sonra düzenlenen kira sözleşmesinin gerçek olamayacağından sonradan delil üretmek amacıyla sahte olarak düzenlendiğini,

.../.../20.. baskılı kira sözleşmelerinin ancak 2000 yılından itibaren gündeme geldiği ve kullanılmaya başlandığını belirterek kira sözleşmesinin sahte olduğunun tespiti ile sözleşmenin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., davanın reddini dilemiş; diğer davalı ... ise davaya cevap vermemiş, yargılamaya katılmamıştır. Mahkemece, davanın davalı ... yönünden kabulüne, diğer davalı ... yönünden ise husumetten reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-) Davalının yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1 Ocak 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki Kanun ile Türk Lirasından 6 sıfır atılmıştır. Kanunun 2. maddesinde, TL’nin YTL’ye dönüştürülmesi düzenlenmektedir. Bu maddeye göre. Türk Lirası, yeni para birimi olan Yeni Türk Lirasına dönüştürülmüş ve Türk Lirasından 6 sıfır atılarak, bir milyon Türk Lirası eşittir bir Yeni Türk Lirası (1.000.000 TL=1 YTL) değişim oranında yeni bir değer getirilmiştir.

Kanunun 3. maddesine göre ise, Yeni Türk Lirasının para birimi olarak kabul edilmesi nedeniyle, kanunlarda ve diğer mevzuatta, idari işlemlerde ve yargı kararlarında, hukuki sonuç doğuran herhangi bir belgede, en geniş anlamıyla herhangi bir hukuki ilişkide, ödeme ve değişim araçlarında Türk Lirasına veya liraya yapılan atıfların bir milyon Türk Lirası eşittir bir Yeni Türk Lirası (1.000.000 TL=1 YTL) değişim oranıyla, aynen Yeni Türk Lirasına atıf yapılmış kabul edileceği ve geçerli sayılacağı hüküm altına alınmıştır.

Yeni Türk Lirasının uygulamaya konulması söz konusu hukuki ilişkilerin şartlarında değişikliğe yol açmayacak veya herhangi bir edimi ifa ederken taraflardan birine mazeret öne sürme ya da bir hukuki ilişkiyi tek taraflı olarak değiştirme veya feshetme hakkı vermeyecektir. Özetle, paradan sıfır atılması basit bir sadeleştirme işlemidir.

Somut olayda; Davaya konu 01.03.1998 başlangıç tarihli on yıl süreli kira sözleşmesinde kararlaştırılan kira bedeli 2.400.000.000TL' dir. Kanun gereği, Türk Lirasından 6 sıfır atılmış olduğundan, yargılama gideri ve vekalet ücreti bu yasa göz önüne alınarak belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozma nedenidir. Ne var ki; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7. maddesi gereğidir.