KÜNYE
3. Hukuk Dairesi 2017/7231 E., 2019/3478 K.·Mahkemesi :sulh Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Nisan 2019
Karar Metni
353 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı, davalı kiracı ile aralarında geçerli kira sözleşmesindeki aylık kira bedelinin 110.000 TL + KDV olarak belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı cevap dilekçesi ile davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece 01/04/2016 tarihinden itibaren kiralananın aylık kira bedelinin brüt 33.480 TL olarak belirlenmesine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-) 01/01/2016 yürürlük tarihli Harçlar Kanunu Genel Tebliği ekinde yer alan (1) sayılı tarifenin "Karar ve İlam Harcı" başlıklı kısma göre hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68,31 oranında harç alınması gerekmektedir.
Somut olayda ödenmekte olan aylık kira bedelinin brüt 28.560 TL, ödenmesi gerektiğine karar verilen aylık kira bedelinin ise brüt 33.480 TL olduğu anlaşıldığına göre bu değerler arasındaki fark üzerinden nisbi karar ve ilam harcı alınması gerekirken Mahkemece hatalı hesaplama yapılmakla birlikte davacı tarafından tamamlama harcı olarak yatırılan kısma ilişkin herhangi bir hüküm kurulmamış olması doğru değildir.
Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK'nun 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, E. 2017/7231, K. 2019/3478, 17 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama