Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/7283 K.2019/3062

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalıya 09/06/2011 tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi ile villasını kiraya verdiğini, kiralananın 31/01/2014 tarihinde teslim edildiğini, şubat, mart, nisan, mayıs ayı kira bedellerinin, aidat ve genel giderlerin ödenmediğini, şubat, mart, nisan, mayıs aylarına ait aidat bedelleri için icra takibi yapıldığını, itiraz nedeni ile takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir .

Davalı, dava dışı ... isimli kişinin kira sözleşmesini devralmak istediğini,davacının fazla kira bedeli istediğinden devralamadığını, kira sözleşmesinden doğan borçların bu nedenle sona erdiğini, en son 2014 yılı ocak ayı aidat bedelinin ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava dışı kişinin kira sözleşmesini devralmayı istediği,bu nedenle davalının kira sözleşmesinden doğan borçlarının sona erdiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Taraflar arasında 09/06/2011 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesinin yapıldığı, kiralananın 31/01/2014 tarihinde tahliye edildiği, davalının en son 2014 ocak ayı aidatını ödediği konularında, uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dosyada yeralan site yönetimi yazısından, şubat, mart, nisan, mayıs 2014 aidat bedellerinin davacı tarafından 13/06/2014 tarihinde ödendiği anlaşılmaktadır .

Erken tahliye halinde kural olarak Türk Borçlar Kanununun 325. maddesine göre kiracı anahtar teslim tarihine kadar kira bedelinden, anahtar teslim tarihinden itibaren ise kiralananın aynı şartlarda kiraya verileceği makul süre kira bedeli ile sorumludur. Bununla birlikte Türk Borçlar Kanunu'nun 112. maddesi göndermesi ile aynı Kanunun 52. maddesi uyarınca, kiraya verenin bu yerin yeniden kiralanması konusunda gayret göstermesi, böylece zararın artmasını önlemesi için kendisine düşen ödevi yapması gerekir. Bu durumda kiraya verenin zararı, tahliye tarihinden kiralananın aynı koşullarla yeniden kiraya verilebileceği tarihe kadar boş kaldığı süreye ilişkin kira bedelinden ibarettir. Aidat bedeli yönünden de bu ilkeler geçerlidir.

Somut olayda; dosya arasında bulunan inşaat mühendisi ve hukukçu bilirkişilerin hazırladığı raporda, kiralananın aynı bedel ile bir ay içinde kiraya verilebileceği, davalının 2014 yılı şubat ayı aidatından sorumlu olduğu belirtilmiştir. Bu durumda davalının, 2014 yılı şubat ayı aidat bedelinden sorumlu olacağı, sonraki aylara ait aidat bedelinden sorumlu olmayacağı gözetilerek karar verilmesi gerekirken, davacının dava dışı bir kişi ile kiracılık konusunda görüştüğü gerekçesi ile davanın reddedilmesi bozmayı gerektirmiştir .