Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/7332 K.2017/17704

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 350/2 maddesi uyarınca imar amacıyla esaslı bir şekilde onarım ve tadilat nedeni ile taraflar arasındaki kira sözleşmesinin feshi ve davalı kiracının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkeme tarafından, kısa kararda “Davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına; Dava konusuz kalmasaydı süre yönünden reddi gerektiğinden ücreti vekalet ve masrafın davalı lehine hüküm altına alınmasına ” karar verilmiş, gerekçeli kararda ise “Davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına ;Davacı tarafından yapılan 103,50 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine ; Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre hesaplanan 21.070,00 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” karar verilmiş; hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunmaktadır.

10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas-1992/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturmaktadır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydıyla yeni bir karar vermekten ibarettir.

2- Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.