Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/7378 K.2019/4642

Taraflar arasındaki kira bedelinin tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı kiracı ile aralarında geçerli kira sözleşmesindeki aylık kira bedelinin 110.000 TL + KDV olarak belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 01/04/2016 tarihinden itibaren kiralananın aylık kira bedelinin brüt 33.480 TL olarak belirlenmesine karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) 01/01/2016 yürürlük tarihli Harçlar Kanunu Genel Tebliği ekinde yer alan (1) sayılı tarifenin "Karar ve İlam Harcı" başlıklı kısma göre hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden binde 68,31 oranında harç alınması gerekmektedir.

Somut olayda; ödenmekte olan aylık kira bedelinin net 300,00 TL, ödenmesi gerektiğine karar verilen aylık kira bedelinin ise net 1.800,00 TL olduğu anlaşıldığına göre bu değerler arasındaki fark üzerinden, nispi karar ve ilam harcı alınması gerekirken alınması gerekirken, alınması gereken harcın 1.224,00 TL olarak belirlenmesi ve davacıdan ayrıca maktu red harcı alınmasına karar verilmesi doğru değildir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; hükmün, HUMK'nun 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1 maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.