Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/7646 K.2018/2046

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, dava konusu taşınmazın davalı kiracı tarafından tahliye edildikten sonra kiralanana verilen hasarın mahkeme aracılığıyla tespit ettirildiğini belirterek hor kullanma tazminatı olarak 15.750 TL, yoksun kalınan kira geliri olarak 5.000 TL olmak üzere toplam 20.750 TL alacağın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 15.750 TL hor kullanma tazminatı ve 20 günlük kira kaybı olarak 4.668,52 TL nin tahsiline dair verilen hükmün davalı tarafça temyizi üzerine, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 20.02.2014 tarih ve 2013/10826 esas, 2014/3444 karar sayılı ilamı ile, kiralanandaki zararın hor kullanmadan kaynaklanıp kaynaklanmadığı ve kira kaybının ile hor kullanma zararının bedelinin tespiti için uzman bilirkişiden rapor alınması gerektiği ve yine kabule göre de davalı TÜBİTAK'ın 278 sayılı yasanın 14/c maddesi uyarınca yargı harcından muaf olduğu halde davalı kurum aleyhine harç yüklenmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma üzerine yeniden yapılan yargılama sonucunda mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 20.418,52 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizil ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla ismetin reddine karar verilmiş ve hüküm davalı tarafça temyiz edilmiş olup, bu kez Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 16.09.2015 tarih ve 2015/3296 esas, 2015/7310 karar sayılı ilamı ile,

davalının sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığına, davalı ... kuruluşu hakkındaki 278 sayılı yasanın 14/c maddesi uyarınca taraf olduğu dava, icra ve benzeri takiplerde 492 sayılı Harçlar Kanununda sayılan yargı harcından muaf olduğu halde davalı kurum aleyhine harç yüklenmiş olması ve hüküm kurulan yargılama giderlerinin hangi masraflara ilişkin olduğu, tutarları ve toplamın ilamda gösterilmemiş olması yönünden hükmün hatalı olduğu belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, ikinci bozma ilamı üzerine yapılan yargılama neticesinde, "bozma ilamı uyarınca davacının davasının kabulüne" şeklinde hüküm kurulmuş, iş bu hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)Mahkemece kurulan hükümde, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 16.09.2015 tarih ve 2015/3296 esas, 2015/7310 karar sayılı ilamı ile "sair temyiz itirazlarının reddine" ifadesi ile bozma dışında bırakılarak kesinleşen asıl alacak miktarı ile davalı kurum lehine hükmedilen vekalet ücretinin hükümde gösterilmemesi ve yine davanın kısmen kabulü yerine davanın kabulüne ifadesinin kullanılmış olması doğru değildir.

3-) Davalı kurum kuruluşu hakkındaki 278 sayılı yasanın 14/c maddesi uyarınca taraf olduğu dava, icra ve benzeri takiplerde 492 sayılı Harçlar Kanununda sayılan yargı harcından muaf olduğu gözetilerek, davacı tarafından yatırılan 629,45 TL peşin harcın (hükmün kesinleşmesi ile birlikte davacıya iadesine karar verilmesi gerekirken, bu harcın yargılama gideri olarak davalıdan tahsiline karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7. maddesi gereğidir.