Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/8135 K.2019/6074

Taraflar arasındaki kiracılık sıfatının tespiti davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, taraflar arasında 17/07/2014 tarihli kira sözleşmesi düzenlendiğini, davalının 10/11/2015 tarihli işlem ile kira sözleşmesini 2886 sayılı Devlet İhale Kanunun 62.maddesi uyarınca tek taraflı feshettiğini bildirdiğini, davalının sözleşmeyi tek taraflı fesih hakkı olmadığını belirterek 10/11/2015 tarih işleminin iptali ile kiracılığın devam ettiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, feshin hukuka uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davaya konu kiralananla ilgili davalı tarafın 10/11/2015 tarihli akdin feshinin yasal koşulları taşımadığından geçersizliğinin tespiti ile dava tarihi itibariyle davalının davaya konu taşınmazda kiracılık sıfatının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Harç konusu kamu düzenine ilişkin olup yargı mercilerince res'en dikkate alınır ve yargı harcından muafiyet 492 sayılı Harçlar Kanunu ile kurum veya kuruluşlarla ilgili yasal mevzuata göre belirlenir. Davalı Üniversite 2547 sayılı Yasanın 56. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu halde bu husus gözetilmeksizin harçtan sorumlu tutulması doğru değildir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.