Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/8362 K.2019/4801

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinden kaynaklı itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalı ... yönünden kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalılardan ... ile aralarında 01/08/2011 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi imzalandığını, diğer davalı ...'nın ise kira sözleşmesine kefil olarak imza attığını, davalı kiracının sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, ödenmeyen kira alacağının tahsili amacıyla davalılar aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalıların haksız ve kötüniyetli itirazları nedeniyle takibin durduğunu ileri sürerek; itirazlarının iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalı ... yönünden kabulüne karar verilmiş; Hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ...'in temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davalılardan ...'nın vekalet ücreti yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi uyarınca; konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen bir şey olan davalarda avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında olmamak kaydıyla nispi olarak belirlenir. Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.

Somut olayda, mahkemece, yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, bu yönde hüküm kurulmamış olması doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.