Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/8452 K.2019/4692

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı ,ilgili adresteki zemin ve birinci kattan oluşan gayrimenkulünün davalı kurum tarafından hizmet lokali olarak kiralanması konusunda 2007 yılı Ağustos ayından itibaren kurum yetkilileri ile şifahi olarak sözleşmeye varıldığını, kiralanacak yerin önceleri birden fazla malik adına kayıtlı iken davalı bankanın tek malikle anlaşmak istemesi üzerine diğer hissedarların hissesini satın almak zorunda bırakıldığını ve bunun için parası olmadığından davalı bankadan kredi çektiğini, bunun için ipotek verdiğini ve masraf yaptığını,

ayrıca taşınmazda oturan önceki kiracıyı bir yıl önce çıkarmak sureti ile hem kira alamadığını hem de 20.000 TL para ödediğini, ipotek karşılığı 5.000 TL ,iş yeri üzerinde bir başka nedenle konulmuş olan ipoteği kaldırmak için 3.000 TL ,ruhsat masrafları tapu ve harç masrafları olarak 12.000 TL harcama yaptığını,

taşınmazın kiralanmasından vazgeçildiği için hem eski kiracıyı çıkarması hem de boş kalması nedeni ile gelirden mahrum kaldığını,davalı bankanın kendisine verilmiş kesin sözleri olmadığından bahisle tek taraflı olarak kiralamadan vazgeçtiklerini ve vazgeçme gerekçesi de bildirmediklerini,davalının vazgeçmeden önce anahtarı teslim aldıklarını kabul ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,taraflar arasında kira sözleşmesi akdedilmediğini,davacının ilgili adresteki dükkanını kendilerine 10 yıllığına kiraya verme isteğini 20.06.2007 tarihli teklif mektubu ile kendilerine bildirdiğini,dava dışı ...,... 'in de dükkanlarını kendilerine 10 yıllığına kiraya vermek istediklerine dair 21.06.2007 tarihli teklif mektubunu sunduklarını,bankalarınca yapılan inceleme neticesinde ise dava dışı ...,... 'e ait dükkanın kiralanmasına karar verildiğini,bankalarının Anonim Şirket olup şifahi

sözleşme akdedildiği iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu,davacının ilgili gayrımenkulün hisselerini tamamen kendi insiyatifi ile satın aldığını,bunu alabilmek için bankalarından kredi kullandığını,davacı taleplerinin yerinde olmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davacının davasının kısmen kabulü ile;10.000 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş,hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm,davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur. HMK’nun ispat yükünü düzenleyen 190. maddesine göre ispat yükü; kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususlar, başka delillerle ispat edilemez.

Kural olarak kira ilişkisinin varlığını ve aylık kira bedelinin ne kadar olduğunu ispat külfeti davacıya, davalı tarafından kabul edilen kira bedelinin ödendiğinin ispat külfeti ise davalıya düşer.

Somut olayda;taraflar arasında akdedilen yazılı bir kira sözleşmesinin bulunmadığı her iki tarafın da kabulündedir.Davacı, her ne kadar davalı banka ile kendisine ait dükkanın kiralanması hususunda anlaşmaya vardıklarını,bu kapsamda burada bulunan kiracısını erken tahliye ettiğini,yine söz konusu taşınmazla ilgili olarak davalı bankanın tek kiraya veren ile muhatap olmak istediğinden bahisle ilgili taşınmazdaki diğer hissedarlardan hisselerini satın aldığını, bunun için parası olmadığından davalı bankadan kredi çektiğini, bunun için ipotek verdiğini ve masraf yaptığını ileri sürerek eldeki davayı açmış ise de,

bu iddialarını yazılı delil ve belgelerle ispat edememiştir. Hal böyle olunca, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken,yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş,bozmayı gerektirmiştir.