Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/8595 K.2019/5049

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, 2013 yılı rödövans alacağı 9.675 USD alacağın tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 7575 USD nin yargılama sırasında ödenmiş olduğu anlaşıldığından bu kısım hakkında karar verilmesine yer olmadığına, 2100 USD nin dava tarihinden 3095 sayılı kanunun 4-a maddesi uyarınca kamu bankalarının 1 yıl vadeli USD hesabına uyguladığı faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-) Davacı, 9.675 USD alacağın tahsilini talep etmiş, yargılama sırasında davalı tarafından 7.575 USD ödeme yapılmıştır. Her ne kadar Mahkemece, 7.575 USD alacak yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de gerekçesi açıklanmaksızın davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmiş, yargılama giderlerinin kabul-ret oranına göre davalıdan tahsili ile bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Esastan Sonuçlanmayan Davada Yargılama Gideri” başlıklı 331.maddesinin 1.fıkrasında ise; davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hâllerde, hâkimin, davanın açıldığı tarihteki tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmedeceği düzenlenmiştir.

Mahkemece yapılan yargılamada davacının alacağının 9.675 USD olduğu belirlenmiş olup dava açıldıktan sonra ödenen 7.575 USD yönünden, dava tarihi itibarıyla davacı dava açmakta haklıdır. Mahkemece konusuz kalan davada, davacının dava tarihinde haklı olduğu gözetilerek yargılama giderinden davalı sorumlu tutulması gerekirken, konusuz kalan kısım hakkında davanın reddine karar verilmiş gibi yargılama giderlerinin bir kısmının davacı üzerine bırakılmasına karar verilmesi ve davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından; kararın düzeltilerek onanması HUMK .436/2 maddesi gereğidir.