Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/8830 K.2019/5014

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; dava konusu taşınmazın Devlet İhale Kanununun 51/g maddesi uyarınca pazarlık usulü ile yıllık 47.500,00 TL bedelle 3 yıllığına davalıya kiraya verildiğini, davalının kira bedelini ödemediğini, kira sözleşmesinin 11.maddesi gereğince sözleşmenin feshedildiğini, kira bedelinin vade tarihi olan 06/06/2014 tarihinden kira sözleşmesinin feshedilme tarihi olan 09/07/2014 tarihine kadar geçen 34 gün için 4.992,14 TL kira alacağının ve taşınmazın teslim tarihi olan 06/08/2014 tarihine kadar geçen süre olan 27 gün için 3.964,41 TL kira alacağı bulunduğunu, ayrıca sözleşmenin 11.maddesi gereği cari yıl kira bedeli olan 52.858,00 TL'nin tazminat olarak ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, toplam 61.814,55 TL'nin gecikme zammı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, kira akdinin sona erme sebeplerinden olan kiracının kira parasını ödememesi veya geç ödemesi durumunda akdin feshinin biçim ve koşulları 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'unun 315. maddesinde düzenlendiği, buna göre, istenen kira parasının veya yan giderin verilen sürede ödenmemiş bulunması durumda akdin feshedileceğinin açıkça belirtilmesi gerektiği, Kiracıya verilecek süre konut ve çatılı iş yeri kiralarında en az otuz gün, ürün kiralarında en az altmış gün, diğer kira ilişkilerinde ise en az on gündür.

Akdin feshi için tek başına bu koşulların bulunması yetmeyeceği, Ayrıca bu konuda tahliye talebinin ilama bağlanması gerektiği, dava tarihinde ise kira sözleşmesinin süresinin henüz dolmadığı, temerrüt nedeniyle tahliye davası açma koşullarının bulunması durumunda dahi mahkeme kararı ile tahliye ilamı alınmadığı sürece akdin sona erdiğinden söz edilemeyeceği bu nedenle

feshe dayalı olarak davalıdan cezai şart,ek teminat ve tazminat istenemeyeceği, davacının davalıdan talep edebileceği kira alacağı toplamının 8.631,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın bu miktar üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; kira sözleşmesinin feshinden kaynaklı kira bedeli alacakları ve cezai şart alacağına ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davacının faize yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı; dava dilekçesinde kira ve kullanım bedeli adı altında talep ettiği kira bedeli alacaklarının gecikme faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. Mahkemece kira bedelleri alacağına yönelik istemin kabulüne karar verilmiş ancak, yasal faize hükmedilmiştir.

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 3. maddesinde "yıllık belirlenen kira bedelinin üçer aylık dönemlerde peşin olarak tahsil edileceği ve vadesinde ödenmeyen kira bedellerine 6183 sayılı yasanın 51. md gereğince belirlenen oranda gecikme zammı uygulanacağı " belirtilmiştir.

O halde; sözleşmenin taraflar bakımından bağlayıcı olması nedeniyle, yukarıda sözü edilen sözleşme hükmü uyarınca kira bedeline 6183 sayılı yasanın 51. maddesi uyarınca faiz uygulanması gerekirken yasal faize hükmedilmesi hatalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.