Yargıtay 3. Hukuk Dairesi E.2017/8840 K.2018/4241

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı; 05.03.2008 tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, sözleşmenin 7.3 maddesinde fesih hakkının düzenlendiğini ve sözleşmeyi feshettiğini, davalı kiraya verenin fazla ödenenen kira bedelini iade etmesi gerektiğini, alacağın tahsiline yönelik başlatılan icra takibine davalının haksız itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; davacı kiracının tacir olduğunu, ödediği kira bedelinin iadesini isteyemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; görev yönünden davanın reddine dair verilen hüküm Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 27.11.2012 tarih ve 2012/8298 E. 15531 K. sayılı ilamı ile "... Taraflar tacir olup davaya konu alacak tutarı da davanın açıldığı tarihe göre yasada belirtilen 7.230 TL sınırını geçtiğinden davaya bakma görevi Asliye Ticaret Mahkemesine aittir. Mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi hatalı olmuştur. " gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile 49.560 TL asıl alacağa yönelik itirazın iptaline dair verilen karar Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 10.06.2015 tarih ve 2015/3867 E. 5759 K. sayılı ilamı ile "... Davacı vekili dava dilekçesinde 16.09.2009 tarihine kadar olan kira bedellerinin ödendiğini belirterek, 07/04/2009 tarihinden 16/09/2009 tarihine kadar fazla ödenen kira bedelinin iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı kiracı tarafından kiralananın anahtarlarının ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi 2009/438 D.İş sayılı kararı üzerine 22.04.2009 tarihli emanet teslim tutanağı ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüğüne teslim edildiği anlaşılmıştır. Davacı tevdi mahalli tayini kararının davalı kiralayana tebliğ edildiği tarihe kadarki kira bedellerinden sorumludur.

Mahkemece anahtar teslimine ilişkin tevdi mahalli kararının davalı kiralayana tebliğ edildiği tarih araştırılarak bu tarihten kira müddeti sonuna kadarki kira bedelinin iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. " gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Mahkemece bu bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, tahliye tarihine kadar olan kira alacağı hesaplanarak 40.356 TL asıl alacağa yönelik itirazın iptaline karar verilmiş, ancak hükmün gerekçesine; asıl alacağın 30.090 TL olması gerektiği ancak kısa kararda maddi hata yapıldığı belirtilmiştir. Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalının alacak miktarına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davalı kiracı tarafından kiralananın anahtarlarının ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi 2009/438 D.İş sayılı kararı üzerine 22.04.2009 tarihli emanet teslim tutanağı ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüğüne teslim edildiği anlaşılmıştır. Davacı tevdi mahalli tayini kararının davalı kiralayana tebliğ edildiği tarihe kadarki kira bedellerinden sorumludur. Bozma sonrası yapılan araştırmada tevdi mahalli tayini kararının kiraya verene 17.06.2009 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Mahkemece bu tarihe kadar olan kira alacağının hesaplanarak karar verilmesi doğru ise de; hükmün gerekçesinde de belirtildiği gibi mahkemece hesap hatası yapılmış olduğu, kısa karar değiştirilemeyeceğinden gerekçeli kararda da aynı miktara hükmedildiği anlaşılmıştır.

O halde mahkemece; 17.06.2009 tarihine kadar ödenmesi gereken kira alacağı hesaplanarak, fazla ödenen miktarın iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hesap hatası yapılarak karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.